باید محصول بیشتر برداریم

Grafting and budding

2010-07-05T00:51:00.000-07:00

Grafting and budding are means of propagation not previously described. They are propagative methods for most fruit tree varieties and for ornamental woody plants that do not come true from seed and the cuttings of which do not take root easily.

A grafted tree consists of two parts, scion and stock. The scion is cut from a twig of the variety sought to develop, and it is from the scion that the stem of the plant is to be developed. The stock is the part from which the root system is to be developed. It is usually of the same or a closely related variety. A cross cut through the trunk of a tree would reveal various layers, one of which, the cambium, is the thin layer of cells between the wood and bark from which new tissues grow. The union of stock and scion must bring the cambium of each together until the two parts have united in growth.

In budding, a single bud is used instead of a scion, and it is done during the growing season, whereas grafting usually is undertaken with dormant scions, in the spring or winter.

An ideal stock would be adaptable to climate conditions in which it will grow, as hardy as the variety grafted onto it, insect and disease resistant, reasonable in cost, and capable of easy propagation.

Wood for the scion usually is of one season's growth, usually taken from bearing trees, and the best of such wood is twigs that have grown vigorously a foot or more in the last season, although well matured, but shorter twigs frequently are used with success. Scion wood should not be cut when it is frozen. It is generally cut after the leaves have fallen in late fall or winter, and if it is not to be used at once it should be packed in moistened spagnum moss or sand and kept in a cool place.

The names of grafts usually indicate the position on the stock at which the union is effected. Root grafts are made on mature root tissue, stem grafts high on the stem, crown grafts on the stem near the ground, and top grafts on the branches. They are further classified according to the technique used in making the union, such as whip graft, cleft graft, splice graft, veneer graft, and bark graft.

If stock and scion are almost similar in size, the whip graft is especially useful. Assume that a 3-inch piece of root is used as the stock and a scion 3 to 8 inches long is selected. Holding a thin-bladed, sharp grafting knife diagonally to the stock, cut the lower end of the scion on an angle with one stroke, leaving a flat, oval surface between 1 and 2 inches long. About a quarter of the way from the tip of the cut slice a cleft in the cut surface, leaving a thin tongue.

Cut the upper end of the stock the same way and fit them together, making sure that the cambium layers of the two are together on one side at least. They then are tied together with light twine dipped in melted grafting wax, drained, and cooled. Tie the two pieces together firmly but not so tightly that the twine cuts the bark. When the winding has been completed the twine may be broken off and will stay in place without being tied. Do not use twine so durable that it will not decay in time to avoid constriction of the graft after growth starts. A light tape bandage may be used instead of twine.

The grafts then should be bundled in boxes of moist spagnum moss or sand and stored in a cool place with a constant temperature of just above 40 degrees. Examine them from time to time for mold, and, if it appears, unpack them and expose them to the air for a while before returning them to clean, drier packing. Presently, a callus, consisting of a spongy growth, will be seen to form along the edges of the juncture.

As soon as the ground can be worked, in early spring, the graft should be planted, while still dormant, putting the whole union and all of the scion except the top bud under ground. Plant in rich, well-drained soil, packing it firmly around the roots. Keep the planting clear of weeds and when lateral shoots develop pinch them out, without disturbing the main stem leaves, to throw all growth into the terminal bud until the main stem attains a height of about 30 inches.

When the stock is larger than the scion the cleft graft frequently is used, carrying out the operation usually while both are still dormant, in late winter or early spring.

The stock is cut off and a cleft notched in the surface, a slender, V-shaped cut of the sort a broad chisel would leave. The tool is held in to keep the lips apart. The scion usually is long enough to carry three buds. The lower end is cut to a flat point, the tool removed from the notch in the stock, and the scion inserted in its place. When the tool is removed from the cleft in the stock its sides are free to press against the scion where the cambium layers meet. If the stock is sufficiently thick, a scion may be set at either edge of the cleft, creating two chances for a good union. The pressure of the stock cleft should be sufficient to hold the scions without tying but all cut surfaces should be covered with grafting wax. If both scions take, one should be removed within a year or two. Bark grafts should be done in the spring, after the sap rises to allow the bark to be separated easily from the wood, but while the scions are still dormant. Stocks should be larger than scions. The stock is cut off and from its edge a downward cut about 1 1/2 inches long is made in the bark. The lower end of the scion is fashioned into a shoulder, halfway through the thickness and then down to the tip, so that the two cut surfaces in the scion form a right angle. The prepared end of the scion is then slipped under the bark, wrapped with twine, and sealed with grafting wax to keep the air out.

Grafts of evergreens and some deciduous trees for landscape usually do not succeed outdoors because of slow union. Most evergreen grafting must be done in specially equipped greenhouses and is not an undertaking for unskilled gardeners. One of the most frequently used evergreen grafts is the veneer graft, with the junction made in the stem of the stock just above the surface of the soil in which the plant stands. A narrow wedge is sliced down the stem about an inch long. The lower end of the scion is trimmed to fit this slot. After the scion is inserted, the union is bound with twine dipped in grafting wax, but no other wax is poured over the juncture. The grafted plant must be kept free of fluctuating temperatures, and a night temperature of about 6o degrees should be maintained.

Budding is an inexpensive propagative method for various deciduous plants, with only one bud being used for the scion instead of 3 or more as is usually the case of the grafted scion. Buds are taken from wood of the current season which has grown to the point at which the middle portion of the bud stick is fully developed. Buds should be cut at the time they are to be used. The best time for this method of propagation is the latter part of the summer, after the buds have matured sufficiently and the stocks have achieved active growth to facilitate peeling of the bark.

Shield budding is the most popular form of this propagative method. A shield consisting of a portion of the bark and a thin layer of wood carrying the bud is sliced from the twig. A T-shaped incision is made in the bark of the stock, bark peeled back slightly along the edges of the cut, and the shield is slipped beneath the lips of the cut bark. Gauze dipped into melted paraffin may be wrapped around the union to tape it in place. Shade is helpful in such an undertaking and it is wise to make the incision on the north side of the stock, away from the prevailing direction of the sun.

Budding—(A) The bud is cut. (B) A T-shaped cut is made in the stock, and (C) the bark loosened and peeled back slightly. (D) The bud is then inserted in the opening and (E) the union wrapped firmly.

Leave the wrapping on the juncture until the tissues have started growing together, but remove it before it constricts the stock. It is easy to identify buds which "take." They are fresh and fat. When growth starts the next spring tops of stocks should be removed with a diagonal cut so that new growth will develop soon.

Correct use of essential fertilizers

In applying fertilizer to plantings of shrubs and trees, the gardener must guard against overstimulation and untimely stimulation. His goal in fertilization is the promotion of a steady growth throughout an extended season. By fertilizing too late in the fall he makes for growth that does not mature before the onset of freezing weather; unripened wood is particularly susceptible to injuries from cold, and even matured wood may be killed by a freeze if growth is in progress. Overstimulating may produce a vigorous soft growth, more susceptible to some diseases than ordinary growth.

حاصل خیزی خاک های زراعی

2010-04-01T00:25:00.000-07:00

یکی از دوستانم از پوهنتون کابل خواستار معلومات در مورد حاصل خیزی خاک های زراعتی شده بود من این مطلب را تهیه کردم و خواستم که در اینجا نشر کنم شاید کسی دیگری هم بتواند بهرمند شود. تشکر

حیدری

حاصل خیزی خاک های زراعی:

نقش مواد عضوی در افزایش سطح حاصلخیزی خاکهای زراعی
مقدمه: توان تولید و باروری خاک از فرایندهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژی خاک است. توازن پایدار این فرایندها به همراه مدیریت مناسب بهرهبرداری از خاک موجب تداوم باروری میشود؛ هر گونه اقدام در جهت بر هم زدن این تعادل اثراتی جبرانناپذیر به دنبال دارد. از طرفی افزایش جمعیت با نرخ بیش از 2درصد در درازمدت شرایطی ناپایدار به وجود خواهد آورد. در بسیاری از کشورها، برای 50 تا 100 سال آینده، تولیدات کشاورزی باید دست کم سالانه 3 درصد رشد داشته باشد. تحقق این اهداف نیاز به بهرهبرداری بیشتر از مواد غذایی خاک دارد. مشکل اساسی رسیدن به این مقدار رشد در تولیدات کشاورزی میباشد که در آن کمیت منابع محیط و ظرفیت تولید اراضی و منابع آبی حفظ شود. مدیریت پایدار منابع و کاربرد فناوری مناسب در ارتباط با بهرهوری از منابع آب و خاک و منابع غذایی باید به گونهای باشد که هدف فوق تحقق یابد.
اهمیت حاصلخیزی خاک: حاصلخیزی خاک توصیفکننده توانایی و قابلیت خاک برای تامین شرایط رشد پایا، بهینه و مطلوب گیاه است. در گذشته حاصلخیزی خاک، صرفاً تامین نیاز عنصری NPK بوده است. پس از آن اهمیت ماده عضوی مورد توجه قرار گرفت و
سرانجام بحث ریزمغذیها مطرح شد. سپس سیستم دینامیکی زیستی (Biodynamic System) مورد بررسی قرار گرفت که توسط دانشمندی آلمانی به نام Roudolph Steuner ارائه شد و کشاورزی به عنوان یک سیستم پایدار درون اکوسیستم معرفی گردید و نام آن از واژه یونانی «بیو» که به معنی «انرژیزیستی» است، گرفته شده است. در این سیستم جانوران به عنوان یک قسمت از اکوسیستم کشاورزی در نظر گرفته شدهاند. استانداردهای بیودینامیک محدودتر از کشاورزی عضوی بود و در کشاورزی بیودینامیک متدهایی شبیه به هومیوپاتی کنونی رایج بوده است و سرانجام بحث کشاورزی عضوی مطرح شد (Smith ، 2002).
هر چند استفاده از کودهای معدنی ظاهراً سریعترین و مطمئنترین راه برای تامین حاصلخیزی خاک به شمار میرود، لیکن هزینههای زیاد مصرف کود، آلودگی و تخریب محیط زیست و خاک، نگرانکننده است. بنابراین، استفاده کامل از منابع گیاهی غذایی قابل تجدید موجود (عضوی و بیولوژیکی) به همراه کاربرد بهینهای از مواد معدنی، نقش مهمی در جهت حفظ باروری، ساختمان و فععضویتحیاتی خاک ایفا میکند. در ایران با اقلیم غالب خشک و نیمه خشک نه تنها خاکها عموماً از نظر مواد عضوی فقیر بوده (کمتر از یک درصد) بلکه به جهت بالا بودن دما، ثابت نگهداشتن و حفظ مقدار ماده عضوی خاک بسیار دشوار میباشد.
شکل 1- دشواری حفظ مواد عضوی در خاکهای زراعی مناطق خشک و نیمه خشک (Laegried و همکاران، 1999).
علاوه بر آن با توجه مشکل یارانهای کودهای شیمیایی، هدف دستیابی به افزایش عملکرد هکتاری، علاوه بر ترمیم مواد عضوی خاکها میباشد که مستلزم حمایتهای عملی دولت و نیازمند عزم ملی میباشد چرا که علاوه بر ترویج فرهنگ مصرف کودهای عضوی در کشاورزی، نیاز به تولید انبوه این کودها میباشد.
l سلامت و کیفیت خاک: مواد عضوی به علت اثرات سازندهای که بر خصوصیات فیزیکی (پایداری خاکدانهها)، شیمیایی (افزایش ظرفیت نگهداری عنصری) و بیولوژیکی (اکتیویته بیوماس میکروبی) دارد، به عنوان رکن باروری خاک شناخته شده است. به طور خلاصه نقش ماده عضوی در تامین سلامت و کیفیت خاک را میتوان به شرح زیر بیان داشت:
1ـ منبع کربن و انرژی برای میکروارگانیسمهای خاک، 2ـ منبع عناصر غذایی نظیر نیتروژن، گوگرد، فسفر و … ، 3ـ پایداری و نگهداری ذرات خاک به عنوان خاکدانه یا خاک واحد و کاهش خطر فرسایش خاک، 4ـ توسعه تخلخل خاک و افزایش ظرفیت نگهداری هوا و آب و تسهیل توسعه و رشد ریشهای، 5ـ حفظ و ابقای عناصر غذایی و جلوگیری از هدررفت آنها با افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC) و ظرفیت تبادل آنیونی (AEC)، 6ـ جلوگیری از فشردگی و تراکم خاک با پائین نگهداشتن وزن مخصوص ظاهری و ممانعت از ایجاد قشرها و پوستههای سخت، ترک و گسل، 7ـ افزایش قابلیت خاکورزی و تغییر در خصوصیات خاک مثل کاهش چسبندگی، افزایش نفوذپذیری و نرمی خاک، 8ـ ابقای کربن از اتمسفر و دیگر منابع، 9ـ کاهش اثرات محیطی منفی مثل اثر حشرهکشها، فلزات سنگین و بسیاری از آلایندههای دیگر، 10- افزایش قدرت بافری خاک و مقابله با تغییرات سریع اسیدیته خاک و 11- افزایش سرعت نفوذ آب در خاک و کاهش تولید رواناب.
l اثر مواد عضوی بر حاصلخیزی و باروری خاک: همانگونه که ذکر شد توان باروری خاک حاصل اثرات سازنده فرایندهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک است. لذا مناسب خواهد بود تا به طور اختصار اثرات مواد عضوی بر این ویژگیها مورد بررسی قرار گیرد.
l ویژگیهای فیزیکی خاک: ویژگیهای فیزیکی خاک که از عوامل مهم و مشخصکننده رشد گیاهان میباشند، خود تابع عوامل مختلف است. در این بحث اثر متقابل مهمترین خواص فیزیکی خاک و ماده عضوی مورد بررسی قرار میگیرد.
1ـ رنگ خاک: رنگ خاک شاخص دقیقی برای تعیین حاصلخیزی نیست زیرا شاخصی کیفی به شمار میرود. در برخی موارد رنگ تیرة خاک میتواند نشاندهندة میزان مادة عضوی مناسب و کافی باشد. هر چه رنگ خاک زراعی تیرهتر باشد به دلیل گرمتر شدن زودتر سطح خاک، در بهار زمان کشت تسریع میشود.
2ـ ساختار خاک: آرایش ذرات خاک در تشکیل خاکدانهها، اندازه و پایداری خاکدانهها، بر روی تخلخل، نفوذپذیری و مقاومت آنها بسیار مؤثر است و ماده عضوی به دلیل ایجاد هسته مرکزی در تشکیل خاکدانهها در پایداری و قوام آنها بسیار موثر است (رجوع به نشریه فنی شماره 297).
3ـ تخلخل خاک و نفوذپذیری آن:تخلخل خاک مبین حجم منافذ و روزنههای خاکی است و معبری برای جریان آب و هوا محسوب میشود. میزان تخلخل خاک (60-30 درصد)، تابعی از ساختمان، بافت و محتوای ماده عضوی خاک میباشد. مادة عضوی با بهبود شرایط خاکدانهسازی، وضعیت تخلخل خاک و نفوذپذیری آن را بهبود میبخشد.
4ـ بافت خاک: بسیاری از خواص خاک مثل تخلخل، نفوذپذیری، قابلیت فراهمی و ابقای عناصر غذایی تابعی از بافت خاک میباشند. ذرات شنی با اندازه mm2-05/0 بر توزیع هوادهی و زهکشی خاک بسیار مؤثرند اما در حاصلخیزی خاک نقش کمتری دارند. رس که اندازه ذرات آن کوچکتر از mm002/0 است واجد بار منفی، سطح ویژة وسیع و خاصیت ابقای عناصر غذایی میباشد اما در کلاسهبندی بافت خاک خواص فیزیکی کمرنگتری در نفوذپذیری و زهکشی دارد. مادة عضوی دارای خاصیت اصلاحکننده بافت در خاکهای سبک و سنگین است.
5ـ ظرفیت نگهداری آب خاک: میزان ظرفیت نگهداری آب خاک متأثر از نوع بافت و میزان مادة عضوی میباشد. در حالتهای مختلف میزان آب خاک متفاوت است.
6ـ عمق خاک: عمق ریشهها بر مقدار خاک در دسترس ریشهها که آب و مواد غذایی را برای گیاه تأمین میکند، موثر است و بوسیله سطح ایستابی، سنگ بستر، کفهها و سخت لایهها و pH پائین محدود میشود.
7ـ شیب خاک: میزان رواناب تابعی از شیب خاک است، زیرا میزان فرسایش در آن بالاتر است و برای کاهش فرسایش خاک، عملیات مدیریتی خاصی را طلب میکند. ماده عضوی با افزایش نفوذپذیری خاک باعث کاهش رواناب ایجاد شده و کاهش فرسایش میشود.
l خواص شیمیایی خاک:
1ـ کلوئیدهای خاک: کلوئیدهای خاک از بخشهای فعال شیمیایی خاک میباشد که شامل رس، هوموس و اکسیدهای آهن و آلومینیوم میباشند. کلوئیدها دارای بار منفی هستند و مجموع این بارهای منفی ظرفیت تبادل کاتیونی نامیده میشود. CEC مبین مقدار کاتیون ابقا شده در 100 گرم خاک (آون خشک) میباشد که بر حسب سانتیمول در کیلوگرم (Cmol/kg) بیان میشود. جدول یک میزان CEC کلوئیدهای خاکی عضوی و برخی رسهای لایهای نشان داده شده است.
جدول 1- مقادیر CEC چند کلوئید خاکی در مقایسه با ماده عضوی هوموس (Brady، 1990)

میزان جذب کاتیونی تابعی از بار، اندازه و غلظت کاتیون است. اگر دو کاتیون همبار باشند، کاتیون واجد شعاع بزرگتر، قویتر جذب میشود زیرا کاتیونهای بزرگتر، شعاع آبگیری کوچکتری دارند. CEC در تمام خاکها تابع میزان رس، نوع رس، مادة عضوی، pH و اکسیدهای آهن و آلومینیوم میباشد. علاوه بر تاثیر مواد عضوی در ویژگیهای شیمیایی، از اثرات مهم این مواد تامین عناصر غذایی و برقراری توازن تغذیهای میباشد. عدم مصرف مواد عضوی در اراضی زراعی باعث لطمات غیر قابل جبرانی در حاصلخیزی خاکها میشود. متاسفانه مصرف کودهای عضوی در جامعه کشاورزی ما، تقریب به بوته فراموشی سپرده شده است. علیرغم دشواریهای اجرایی، وزارت جهاد کشاورزی برای نیل به کشاورزی پایدار، در نظر دارد تهیه مواد عضوی را مورد توجه و حمایت قرار دهد. خوشبختانه منابع تامین کودهای عضوی در ایران دارای تنوع زیادی است و شامل کودهای حیوانی، کمپوست حاصل از بقایای شاخه و برگ گیاهان، کمپوست حاصل از تخمیر سبوس برنج و کلش گندم، کمپوست حاصل از ضایعات کشت و صنعتهای تولید قارچخوراکی، از تخمیر سبوس برنج و کلش گندم، کمپوست حال از ضایعات کشت و صنعتهای تولید قارچ خوراکی، کمپوست حاصل از ضایعات کارخانجات دخانیات و چای خشک کنی، کمپوست حاصل از ضایعات کارخانجات قند، کمپوست حاصل از تخمیر زبالههای شهری، شاخههای هرس شدهچای، خرما، کمپوست حال از تخمیر فاضلاب شهری، کمپوست حال از ضایعات حاصل از ضایعات نیشکر، کودهای عضوی حاصل از ضایعات بسته و پودر استخوان و سایر مواد مشابه که علاوه بر اصلاح نسبت کربن به ازت، غلظت عناصر غذایی مورد استفاده گیاهان زراعی را افزایش میدهد. در
. n برقراری توازن تغذیهای: باروری و حاصلخیزی یک خاک علاوه بر وابسته بودن به مقدار عناصر غذایی به توازن و تعادل آنها نیز شدیداً وابسته است. به طوری که در حالت عدم توازن و تعادل تغذیهای، مصرف کودها نه تنها موثر واقع نمیشود، حتی در بعضی مواقع در جهت عکس عمل کرده و کشاورزان را متحمل ضررهای اقتصادی فراوانی میکنند. مثلاً در سطح ثابت K،افزایش کود ازتی نه تنها افزایش عملکردی را به دنبال نداشته بلکه در بعضی مواقع منجر به کاهش آن نیز شده است، لذا اهمیت توازن تغذیهای در بعضی موارد و در مورد بعضی عناصر بیش از خود آنهاست بطوریکه متخصصین تغذیه اغلب برای آگاهی از وضعیت تغذیهای گیاهان نسبتهای بین عناصر را به غلظت واحد آنها ترجیح میدهند، اما از طرفی هم ایجاد توازن تغذیهای و مصرف متعادل کودهای شیمیایی کاری بسیار دشوار و وقتگیر است و نیازمند صدها آزمایش کودی در مناطق مختلف میباشد که غالباً هم به خاطر شرایط پیچیده خاک، نیاز و قدرت متفاوت گیاهان، رفتارهای متفاوت عناصر در خاک، عوامل متغیر محیطی و شرایط مدیریتی مزرعه نتایج مطلوبی نمیدهند. بنابراین استفاده از کودهای دامی که اکثریت عناصر مورد نیاز گیاهان را تقریباً به نسبتی که آنها جذب میکنند دارا هستند دامنه موفقیت را افزایش میدهند. چرا که در یک تن کود دامی خوب 4 کیلوگرم N- 3 کیلوگرم P2O5- 3/5 کیلوگرم K2O- 4 کیلوگرم Cao- 2 کیلوگرم MgO – 5/0 کیلوگرم گوگرد و به مقداری کمتر ریزمغذیها وجوددارد و خاک را در درازمدت در جهت تعادل پیش خواهد برد. بنابراین با افزودن 30 تن کود دامی مرغوب به یک هکتار خاک زراعی حدود 120 کیلوگرم ازت، 90 کیلوگرم فسفر، 160 کیلوگرم پتاسیم و … به خاک افزوده میشود که تقریباً با نیاز گیاهان مطابقت دارند و البته بسته به نوع خاک و گیاه بایستی کاستیها را توسط کودهای شیمیایی جبران نمود.
n اثر مواد عضوی بر خواص بیولوژیکی خاک: خاک یک محیط زنده است که بسته به نوع آن در هر سانتیمتر مکعب آن میلیونها موجود زنده از جمله قارچها، باکتریها و … زندگی میکنند و مهمترین نقش را در تخریب و تحول مواد عضوی در خاک بر عهده دارند و به مراحل هوموسی و معدنی شدن مواد عضوی سرعت میبخشند.
با مطالعه بیولوژی ارگانیسمهای خاک میتوان دریافت که با افزایش مواد عضوی خاک، محیط جهت رشد آنها مساعدتر شده و بر جمعیت آنها افزوده میشود، طوری که هر چه مواد عضوی خاک (تا حدی) افزایش یابد ارگانیسمهای آن زیاد شده و خاک شکل زندهتری به خود میگیرد و هر چه خاک زندهتر باشد به دلایل زیر حاصلخیزتر خواهد بود:
تولید هوموس (هوموس به خاطر خواص کلوئیدی یکی از ارکان حاصلخیزی خاک است)،
معدنی شدن وگردش سریع عناصر غذایی،
افزایش جذب عناصر غذایی توسط گیاهان به خصوص در مورد فسفر،
افزایش تثبیت ازت (باکتریهای آزاد-ریزوبیومها و …) و
اکسیداسیون گوگرد و تبدیل آن به شکل قابل جذب (SO2-4) که این مسئله در خاکهای آهکی کشور ما اهمیت قابل ملاحظهای دارد، چون که در این نوع خاکها به علت بالا بودن pH تیوباسیلوسها جمعیت کمی داشته و افزایش عنصری به خاکها اغلب بیثمر بوده و به شکل قابل جذب آن تبدیل نمیشود، لذا با وجود ماده عضوی میکروارگانیسمهای دیگر وارد عمل شده و در نتیجه گوگرد را به سولفات که قابل استفاده برای گیاهان است تبدیل مینمایند (Moody، 1994). در سطور گذشته راجع به اثرات مواد عضوی به خواص سه گانه خاک بحث شد. حال این سئوال مطرح است که چه عواملی میزان مواد عضوی خاک را کنترل میکنند؟
n عوامل کنترلکننده ماده عضوی در خاک : مقدار ماده عضوی خاک به وسیله تعادل بین اضافه شدن مواد عضوی گیاهی و جانوری و مقدار هدررفت و تجزیه آن کنترل میشود. مکانیسمهای اضافه شدن و کاهش یافتن ماده عضوی به وسیله عوامل و فععضویتهای مدیریتی به شدت تحت کنترل قرار میگیرند. مقدار آب قابل دسترسی برای رشد گیاه اولین فاکتور کنترل کننده در تولید مواد گیاهی است. حاصلخیزی خاک و میزان دمای هوا دو عامل عمده دیگر به شمار میآیند. سرعت تجزیه ماده عضوی در دمای نزدیک به صفر درجه خیلی پائین است اما با افزایش دما سرعت تجزیه ماده عضوی به شدت افزایش مییابد. استرس و تنشهای اعمال شده و وجود مواد شیمیایی سمی در خاک میتوانند از عوامل محدودکننده تولید بیوماس گیاهی باشند. میزان شدت تابش نور خورشید، محتوی دیاکسید کربن در اتمسفر و رطوبت نسبی از عوامل کنترلی دیگر میباشند. مقدار ماده عضوی که در خاک باقی میماند به جمعیت مصرفکننده هتروتروف وابسته است. مجموعه عملیات مدیریتی که موجب افزایش مقدار مواد عضوی میشود شامل اقداماتی برای افزایش تولیدات گیاهی، جلوگیری از هدررفت و اقداماتی برای جلوگیری از تجزیه و تخریب سریع مواد عضوی میشود که شامل موارد زیر میباشد:
1- افزایش عملکرد و تولیدات گیاه با اعمال:
آبیاری،
کوددهی مناسب و افزایش تولید بیوماس گیاهی،
استفاده از گیاهان پوشاننده (Cover crop)،
بهبود و اصلاح زیستی گیاهان ایستا،
احیاء جنگلداری و
احیاء چمنزارها و مراتع.
2- افزایش فراهمی مواد عضوی:
حفاظت از آتشسوزی و عدم آتش زدن مزارع بعد از درو،
کنترل آفات، حشرات، جوندگان،
استفاده از کود دامی و فاضلاب غنی از کربن،
کنترل شخم،
استفاده کنترل شده گیاهان به منظور چرا در موقع مقتضی و
ممانعت از چرای بیرویه.
3- کاهش تجزیه یا تخریب ماده عضوی:
کاهش یا حذف شخم غیر ضروری،
استفاده از گیاهان پوشاننده (Cover crop) و
نگهداری حالت اشباع خاک در برخی موارد خاص، هر چند ممکن است باعث برخی مشکلات دیگر شود (White، 1997).
n مروری بر کودهای عضوی: تاکنون در مورد اهمیت ماده عضوی در خاکها بحث و گفتگو شد، در ایجاد مروری بر منابع کودهای عضوی و انواع آن ضروری به نظر میرسد. کودهای عضوی شامل کودهای حیوانی، سبز، ضایعات کشاورزی و زباله شهری (کمپوست) میشوند.
1- کودهای دامی: کودهای دامی یا حیوانی را سرگین و گمیز دامها و کاه و کلشی که برای تهیه بستر آنها به کار میرود، تشکیل میدهند، این کود شامل دو بخش مایع و جامد میباشد که از لحاظ وزنی، تولید کود اصطبلی جامد سه برابر مقدار مایع آن است. حدود نیمی از ازت و پتاسیم و تمام فسفر کود اصطبلی در قسمت جامد آن متمرکز شده است، ولی از آنجا که فضولات دامی دارای مقدار زیادی ازت قابل جذب است، این مواد دارای جنبه اقتصادی با ارزش میباشند و به همین دلیل کودهای حیوانی باید پیش از خشکیدن در کشتزار پخش و در خاک دفن شوند تا ازت آنها به صورت آمونیاک به هدر نرود.
جدول 3- ترکیب متوسط کودهای مختلف دامی (Antoun، 1982)

ملاحظه جدول 3 و ارزیابیهای مشابه میتوان گفت که کود مرغی از نظر عناصر N، P، Ca، Mg، Na و S از قویترین کودهاست. کود گوسفندی هم از نظر N مشابه کود مرغی ولی از نظر K غنیتر از آن میباشد در مجموع میتوان در میان کودهای دامی متداول ترتیب: کود مرغی < کود گوسفندی < کود گاوی را از نظر غنای عناصر مورد نیاز گیاهان قائل شد. طوری که از نظر ریزمغذیها هم عناصر Zn، Cu و Mn کود مرغی غنی بوده و عنصر آهن هم در کود اسبی بالاترین مقدار را دارد و در این میان کود گاوی حالت بینابین را داراست. بیشتر محققان این اختلافات را به نوع تغذیه حیوانات ربط میدهند و بر این باورند که علفخشک، سیلو، علف تازه و غدهها غنی از پتاسیم هستند و تغذیه با آنها موجب زیاد شدن K در کود دامی میشود، دانهها و بذرها هم محتوی ازت و فسفر زیادند، به همین دلیل هم کودهای مرغی (به علت تغذیه طیور از دانه) محتوی ازت و فسفر بالایی هستند. البته قابلیت جذب هر یک از عناصر غذایی در کودهای دامی را نباید از نظر دور داشت و علاوه بر مقدار مطلق آنها باید این عامل را نیز در بیلان غذایی دخیل دانست. بطوریکه مقدار P و K را تقریباً میتوان صددرصد در بیلان قرار داد. در صورتی که این مطلب برای ازت صادق نیست. در کودهای دامی سه فراکسیون مختلف ازت تمیز داده میشود:
ازتی که مستقیماً قابل جذب است مانند ازت معدنی و اوره.
ازتی که به آهستگی قابل جذب میشود مانند پروتئینها و اسیدهای آمینهو
ازتی که عملاً غیر قابل جذب است مانند ازتی که در ساختمان مواد عضوی سخت تجزیه شونده وارد شدهاند.
فراکسیون ازتی که به آسانی قابل جذب است در کود دامی برابر 10درصد و در کود دامی مایع تقریباً برابر 50 درصد است و تاثیر آن تقریباً سریع و مشابه کودهای ازتی معدنی میباشد. اما ازت عضوی کودهای دامی به سختی قابل جذب گیاه هستند و بیشتر در ساختمان اسیدهای فولویک، هومیک و هومینها یافت میشوند. در حالت کلی فقط 50 درصد ازت موجود در کود دامی را میتوان در بیلان کودی منظور کرد. در این رابطه باید زمان مصرف کود و سرعت به زیر خاک بردن آن نیز مورد توجه قرار گیرد. به طوریکه افت ازت در صورت به زیر خاک بردن کود دامی برابر 10 درصد و در صورتی که به زیر خاک برده نشوند برابر 90-40 درصد آمونیاک موجود است که این عمل از طریق متصاعد شدن آمونیاک حاصل میشود. بنابراین در یک مدیریت کودی صحیح باید تمام عوامل ذکر شده بالا را در نظر داشت و با توجه به نوع گیاه- تجزیه خاک و نوع کود دامی کم و کاستیهای کود دامی را از کودهای شیمیایی جبران کرد طوری که امروزه برای رسیدن به عملکردهای بالا مخصوصاً در واریتههای پر محصول چارهای جز مصرف تلفیقی کودهای عضوی و شیمیایی نیست چرا که کودهای عضوی با توجه به سرعت کم معدنی شدن نمیتوانند تمام نیاز غذایی گیاهان پرمحصول را تامین نمایند و استفاده مطلق هم از کودهای شیمیایی، خاک را در جهت تخریب و پسرفت حاصلخیزی سوق خواهد داد. بهتر است در مزارع از کودهای دامی پوسیده استفاده کرد چرا که استفاده از کودهای دامی تازه علاوه بر افزایش علفهای هرز و بیماریها، گیاهان را در اوایل رشد با کمبود ازت (زردی عمومی مزرعه) مواجه میسازند. لذا توصیه میشود حتیالامکان در این حالت همراه ماده عضوی از کودهای ازتی استفاده نمایند و برای رهایی از خطر بیماریها و علفهای هرز بهتر است کودهای دامی را به مدت 6-3 ماه در شرایط مناسب نگه داشت تا در اثر تولید حرارت اکثریت این عوامل از بین بروند.
2- کود سبز : کشاورزان سعضویان مدیدی است که با چگونگی تهیه کودهای سبز آشنایی دارند و معمولاً در سالهای گذشته که کشاورزی به این حد متمرکز نبود و بشر اینقدر خاک را تحت فشار قرار نداده بود با این مسئله و رعایت آیش، انس بیشتری داشت. در هر حال کود سبز از کشت گیاهان علوفهای با رشد سریع به ویژه از خانواده بقولات و زیر خاک کردن محصول سبز به دست میآید. به علت قابلیت زیاد تجزیه و تخریب این مواد، مقدار هوموس حاصله از کود سبز تا حدودی تحتالشعاع سایر محاسن قرار میگیرد. فواید بسیاری برای دادن کودهای سبز به خاک قایل شدهاند که مهمترین آنها افزایش مواد عضوی، افزودن خاک، ازدیاد فععضویتهای زیستی و بالاخره نگهداری و قابل جذب نگهداشتن عناصر غذایی خاک میباشد. یک هکتار کود سبز معمولاً بین 50-25 تن شاخ و برگ و انساج گیاهی تازه را وارد خاک میکند که این خود برابر با 20-10 تن کود حیوانی بوده و میتواند بین 2-1 تن هوموس به خاک بیفزاید که در صورت کمبود کود دامی یکی از بهترین راههای جبران تلفات مواد عضوی خاک دادن کود سبز میباشد. در بیشتر مواقع از گیاهان خانواده بقولات به عنوان کود سبز استفاده میشود که در این میان معمولاً نزدیک به 200 کیلوگرم ازت هوا به وسیله غدهها در ریشههای یونجه، 150-100 کیلوگرم در هکتار در ریشههای شبدر و نصف این مقدار در سویا تثبیت میشود. شبدر بین 5/2-2 درصد ازت در شاخ و برگ و غدهخود دارد بنابراین هنگامی که یک هکتار از این گیاه در خاک برگردانده شود نزدیک به 100-80 کیلوگرم ازت به خاک افزوده میشود. پیامد افزایش کود سبز تشدید فععضویتمیکروبهای مفید خاک میباشد که این خود تصعید گازکربنیک و آزاد شدن نیترات و دیگر ترکیبات غذایی را باعث میشود. میکروبهایی مانند ازتوباکتر که ازت خاک را زیاد میکند حساسیتی فوقالعاده به مقدار کربن خاک دارد، هر چه مقدار این ماده بیشتر باشد فععضویت آنها نیز فراوانتر خواهد بود. کودهای سبز به خاطر دارا بودن رویش فوقالعاده و ریشههای قوی میتوانند مقدار زیادی از عناصر محلول را که در شرایط عادی بر اثر شستشو به اعماق پایین خاک حرکت دادهاند جذب خود کنند و با تجزیه و تحلیل سریع خود در زیر خاک آنها را در افقهای سطحی در اختیار زراعت بعدی قرار دهند. همچنین این گیاهان قادرند از فسفاتهای غیر محلول پتاسیم تثبیت شده و عناصر کممصرف، تا حدی زیاد استفاده کنند. بنابراین برگرداندن این گیاهان به خاک علاوه بر بهبود خواص فیزیکوشیمیایی و زیستی سبب تسهیل آزاد شدن عناصر غذایی پرمصرف و کممصرف میشود. لازم به ذکر است در مناطقی که برای افزایش مواد عضوی خاک از کاه و کلش استفاده میشود چرا که کربن بالای کلش موجب تثبیت شدید ازت معدنی میشود و قابلیت جذب ازت در خاک را شدیداً کاهش میدهد به همین دلیل توصیه میشود با استعمال کودهای کلشی همیشه مقداری ازت اضافی به خاک داده شود و در خاکهایی که از نظر ازت مخصوصاً نیترات فقیر هستند برای هر 100 کیلوگرم کلش یک کیلوگرم ازت توصیه میشود. تاثیر مثبت کوددهی با کلش در مقدار کربن عضوی خاک بستگی زیادی به قابلیت ازت خاک دارد به طوریکه بوش و گوستر (1985) توانستند با آزمایشهای درازمدت خود نشاندهند که ازدیاد کربن عضوی در خاک با استفاده از کودهای ازتی همراه کلش افزایش مییابد. بدینوسیله معلوم میگردد که ایجاد مواد عضوی در خاک نه فقط به کربن عضوی بلکه به ازت نیز نیازمند است. اما شدت تجزیه مواد عضوی در خاک به مقدار لیگنین آنها بستگی دارد. به طوریکه 50 درصد کود دامی، 60 درصد کلش و 80 درصد مواد سبز گیاهی
خوانندگان عزیز شما هم مثل گیاه سبز و شاداب باشید. حیدری بامیانی.

فرهنگ لغات شیمی مواد غذایی

2010-02-09T01:21:00.000-08:00

Amino acids (آمینو اسید ها): ترکیباتی که شامل کربن، هیدروژن، نیتروژن و گاهآ گوگردند و مونومر برای تشکیل پپتید ها و پروتئین ها هستند. آمینو اسید ها ساختار پایه ای دارند که دارای

گروه آمین (NH₂)و گروه کربوکسیل (COOH) متصل به یک اتم کربن هستند. در بدن ۲۰ نوع آمینو اسید وجود دارد.

Amylase (آمیلاز): نوعی آنزیم پروتئین در بزاق دهان است که نشاسته را تجزیه میکند.

Antioxidant (آنتی اکسیدان): ماده ای که مانع اکسیداسیون میشود و یا آن را کندتر میکند. بازدارنده ی واکنشهایی که اکسیژن عامل اصلی آنهاست. غالبآ به عنوان نگه دارنده مواد غذایی استفاده میشود.

Carbohydrate (کربوهیدرات): ترکیبات شامل کربن و آب. بیشترین شمار ترکیبات حاوی کربن را کربوهیدراتها تشکیل میدهند. تقریبآ سه چهارم وزن خشک گیاهان را تشکیل میدهند. محصولات فتوسنتز هستند. برای مثال: گلوکز، ساکارز = قند سفره (Table Sugar) نشاسته و سلولز.

Casein (کازئین): پروتئینی در شیر.

Coagulation (کواگولاسیون): تبدیل مایع به یک توده عسلی یا جامد (لخته شدن).

Denatured (دناتوره): خارج شده از حالت طبیعی. در یک پروتئین دناتوره ویژگی ها و خواص آن از طریق های مختلف تغییر میکند نظیر: حرارت، مواد شیمیایی، واکنشهای آنزیمی که باعث از بین رفتن فعالیتهای زیستی پروتئین میشوِد.

Digestion (هضم): تجزیه ی شیمیایی ترکیبات بزرگ مواد غذایی به ملکولهای کوچکتری که قابلیت جذب توسط روده در انسان و جانوران دارد. ملکولهای کوچکتر غذا به خون میروند و توسط سلولها برای ساختن سایر ترکیبات یا تولید انرژی مورد نیاز بدن استفاده میشوند. عمل هضم از دهان آغاز میشود. آمیلاز موجود در بزاق نشاسته را به قند های ساده تبدیل میکند. هضم همچنین شامل هیدرولیز پروتئین به آمینو اسیدها است.

Emulsion (امولسیون): حالتی که دو مایع کنار هم قرار میگیرند ولی در هم حل نمیشوند. روغن و آب معمولترین مثال برای امولسین هستند و شیر نیز یک امولسیون سرشیر در آب است. امولسیون ها در مواد غذایی که آب و روغن دارند بسیار مهمند. مثل مایونز یا مارگارین. این محصولات برای پایدار ماندن امولسیون ها نیاز به امولسیفایر (امولسیون کننده) دارند.

Enzymatic browning (قهوه ای شدن آنزیمی): فرآیندی شیمیایی در بافتهای میوه ها و سبزیجاتی که در معرض اکسیژن قرار میگیرند و منجر به قهوه ای شدن آنها میشود. این فرآیند توسط آنزیم پلی فنل اکسیداز کاتالیز میشود.

Enzymes (آنزیم): کاتالیستهای پروتئینی که فرآیندهای شیمیایی مخصوص را در سیستمهای زنده (گیاهان و جانوران) کنترل میکنند آنزیم ها در غلظتهای محدود فعالند.

Ester bonds (پیوندهای استری): پیوندهای بین اسیدهای چرب و ملکولهای گلیسرول.

Fatty acid (اسید چرب): واحدهای ساختاری چربی ها که اتمهای هیدروژن متصل به زنجیره ی کربنی دارد و یک اکسیژن شامل گروه کربونیل(C=O-) اسیدهای چرب. در تمام سلولهای بدن انسان وجود دارند.

Glycerol (گلیسرول): استقامت ملکولهای اسید چرب.

Glucose (گلوکز): یک قند منفرد (C₆H₁₂O₆) و منبع اولیه ی انرژی برای تمام پستانداران و بسیاری از گیاهان. گلوکز همچنین با نامهای دکستروز و Grape Sugar و Corn Sugar نیز خوانده میشود. گلوکز تقریبا نصف قند سفره (ساکارز) شیرینی دارد.

Hormones (هورمون): موادی که میتوانند روی عمل آنزیم، متابولیسم و فیزیولوژی بدن تاثیرگذار باشند.

Insoluble (غیر محلول): ماده ای که توانایی حل شدن ندارد.. چربی ها در آب غیر محلول اند از طرفی قند در آب محلول است مگر اینکه بیشتر از مقداری که حجم مشخصی از آب توانایی حل کردن آن را داشته باشد به آن اضافه شود. که در این حالت حلال اشباع شده است.

Lecithin (لسیتین): ماده ی امولسیون کننده ای که در تخم مرغ و سویا وجود دارد.

Lipids (لیپید): ترکیباتی معمول از اسید های چرب و گلیسرول. لیپید ها موثرترین منبع سوخت در موجودات زنده هستند. لیپید های غذا به دو دسته تقسیم میشوند ۱) چربی ها: که معمولا از منابع حیوانی به دست می آیند و در دمای اتاق جامدند و ۲) روغن ها: که معمولا از منابع گیاهی به دست می آیند و در دمای اتاق مایع اند. نوع دیگری از لیپید ها کلسترول است. کلسترول ترکیب استرولی است که توسط حیوانات ساخته میشود و برای ساختن هورمونهای استروئیدی مشخصی در بدن به کار میرود. کلسترول در گیاهان یافت نمیشود.

Melanin (ملانین): گروهی از رنگدانه های قهوه ای یا سیاه که در گیاهان و حیوانات وجود دارد.

Organic (آلی): مربوط به شاخه ای از شیمی که با ترکیبات کربنی سرو کار دارد. از آنجاییکه تمام موجودات زنده کربن دارند بنابراین آلی محسوب میشوند ترکیبات کربن دار غیر آلی در آزمایشگاه ساخته میشوند.

Peptide bonds (پیوند های پپتیدی): پیوندهایی که بین دو ملکول آمینو اسید تشکیل میشوند.

Photosynthesis (فتوسنتز): روندی که طی آن گیاه آب و دی اکسید کربن را برای تولید یک قند ساده (گلوکز) و اکسیژن استفاده میکند. گیاهان قند اضافی را به صورت نشاسته ذخیره میکنند.

Polymers (پلیمر): شامل ده مونومر یا بیشتر. نشاسته پلیمری است که از مونومرهای گلوکز تشکیل شده است. یک پروتئین پلیمری از آمینو اسید ها است.

Polyphenol oxidase (پلی فنل اکسیداز): آنزیمی دارای مس که فنلاز هم نامیده میشود. و اکسیداسیون ترکیبات فنلی را که در بافتهای گیاهی وجود دارند کاتالیز میکند. برای مثال این آنزیم فرآیند قهوه ای شدن قاچ بریده شده ی سیب را سرعت میبخشد.

Polyunsaturated : اسید چربهایی که دارای چندین باند دوگانه اند.

Proteins (پروتئین): پلیمر های پیچیده ای که از مونومرهای آمینو اسید تشکیل شده اند. چند مثال برای پروتئین: ماهیچه، مو، پوست، هورمون ها و آنزیم ها.

Rennin (رنین): آنزیمی که برای تولید پنیر استفاده میشود.

Shortening (شورتنینگ): حالت متبلور چربی جامد.

Soluble (محلول): ماده ای که توانایی حل شدن دارد. گاز ها یا جامداتی که حل میشوند ماده ی حل شونده نامیده میشوند و مایعی که آنها را در خود حل میکند حلال نامیده میشود. مواد مشابه عموما در حلال مشابه حل میشوند.

Starch (نشاسته): پلیمری از گلوکز نشاسته یک کربوهیدرات پیچیده ای است که در گیاهان سبز یافت میشود و منبع مهم انرژِی برای انسان و جانوران است. در طول روز گیاهان سبز انرژی را از طریق برگرداندن گلوکز به نشاسته ذخیره میکنند و در شب گیاهان با برگرداندن نشاسته به گلوکز باعث رشد میشوند.

Triacylglycerol (تری آسیل گلیسرول): ترکیبی لیپیدی که شامل سه اسید چرب متصل به یک ملکول گلیسرول است. این ترکیب یک منبع مهم انرژی برای بدن انسان است.

Vegetable oils (روغن گیاهی): از گیاهانی نظیر ذرت یا سویا به دست می آید و منبع مهم چربی های غیر اشباع است.

نگهداری از گیاهان آپارتمانی

2010-01-24T23:37:00.000-08:00

گیاهان گلدانی، تزئین زنده و زیبای خانه هستند و هر کسی با دانستن نیازهای ابتدایی این گیاهان که شامل نور، آب و غذا است، میتواند از آنها نگهداری کند و از این کار بسیار لذت ببرد.

نور
نور نخستین نیاز یک گیاه است. گیاهان غذای خود را از طریق فوتوسنتز و در نور خورشید تهیه میکنند. البته گیاهان متفاوت به میزانهای مختلفی از نور نیاز دارند. همواره باید هنگام تهیه یک گیاه، درباره نوع نوری که به آن نیاز دارد سوال کنید. نوع نور مورد نیاز گیاهان به سه دسته تقسیم میشود:

• نور مستقیم - در این حالت نور خورشید بدون هیچ مانعی مستقیما با گیاه برخورد میکند.
• نور غیر مستقیم - در این حالت نور خورشید فضای اتاق را روشن میکند و به گیاه میرسد اما مستقیم بر روی آن نمیتابد.
• نور پخش شده یا فیلتر شده - نور در این حالت از یک واسطه مانند پرده نازک یا صفحه ای مانند شیشه مات عبور میکند و سپس به گیاه میرسد.

بسادگی با کمک یک مداد می توانید رطوبت
خاک را اندازه بگیرید.
آب
شما میتوانید یک مداد را در خاک گلدان فرو برده و با امتحان سر آن از نمناک بودن خاک مطمئن شوید.

گاهی یک باغبان میتواند از با آبیاری بیش از حد و از روی محبت گیاهی را بکشد. این یکی از شایعترین اشتباهات در زمینه نگهداری از گیاهان خانگی است. خاک هر گیاه در فاصله دو آبیاری به میزان خاصی رطوبت نیاز دارد. بعضی از آنها باید خاکی دائما مرطوب داشته باشند و بعضی باید در این فاصله کاملا خشک شوند. این هم سوالی است که پاسخ آنرا باید از فروشنده و یا شخصی وارد به باغبانی بپرسید. چند نکته مهم در آبیاری:

• در فاصله دو آبیاری میزان رطوبت خاک را به کمک یک چوب، مداد یا حتا انگشت خود اندازه بگیرید. چوب یا انگشت خود را در زیر لایه رویی خاک فرو کنید تا از میزان نم آن مطلع شوید.
• بهترین وسیله آبیاری، آب پاش است و آبیاری باید در اطراف ساقه انجام شود.
• گیاه را طوری آبیاری کنید که اضافه آب از سوراخ زیر گلدان خارج شود.
• از آب ولرم یا گرم استفاده کنید زیرا آب سرد موجب وارد شدن شوک به ریشه ها شده و به آنها صدمه میزند.
• پس از آبیاری با اسپری کردن آب به شاخ و برگها برای گیاه محیطی مرطوب ایجاد کنید.
• بعضی از انواع گلدانهای تزئینی فاقد روزنه خروج آب هستند. شما میتوانید گیاه خود را در ظرفی کوچکتر و دارای روزنه، قرار داده و سپس آنرا در گلدان مورد نظر خود قرار دهید.اما به یاد داشته باشید که گلدلن کوچکتر را به کمک چند تکه سنگریزه یا پایه، طوری قرار دهید که کف آن مماس با سطح زیرین ظرف تزئینی نباشد و راه برای خروج آب اضافه باز باشد.

غذا
گیاهان نیازهای خاص غذایی دارند و در اینجا هم، زیاده روی در تغذیه گیاه، آنرا از بین میبرد. غذای گیاهان یا کودهای شیمیایی، در سه شکل کلی عرضه میشود:

• حلال در آب - که شامل پودر یا مایعی است که با آب رقیق شده و بر روی گیاه یا خاک آن ریخته میشود.
• غذای جامد میخی شکل - این نوع کود به شکل میخ یا کپسولهایی فشرده است که در خاک فرو برده میشود و به تدریج مواد غذایی را آزاد میکند.
• کود دانه ای - این کود که به شکل دانه های ریز ساخته میشود بر روی خاک اطراف ساقه پاشیده میشود و کم کم همراه با آب به داخل خاک نفوذ پیدا میکند.

هنگام تعویض گلدان آنرا یک سایز بزرگتر
انتخاب کنید.
تعویض گلدان
هنگامی که شاخ و برگ یک گیاه بیش از حد سنگین شود یا اینکه ریشه های آن از روزنه خروج آب بیرون بزنند، زمان تعویض گلدان فرا رسیده است.

گیاه خود را به گلدانی که تنها کمی از گلدان قبلی بزرگتر است منتقل کنید.

هنگامی که گیاهی را از گلدان خارج میکنید، گلدان را با یک دست نگه دارید و با دست دیگر محکم ساقه ها را نگه دارید و گیاه را به آرامی بیرون بکشید.

هنگام تعویض گلدان، گیاه را با یک دست
و گلدان را با دست دیگر بگیرید.
چند نکته برای تعویض گلدان
• همیشه گلدان یا ظرفی را انتخاب کنید که دارای روزنه خروج آب باشد.
• قرار دادن یک تکه توری بر روی روزنه خروج آب، موجب میشود که خاک هنگام آبیاری از ته گلدان خارج نشود.
• برای گلدانهای خود همیشه از خاک مخصوص گیاهان آپارتمانی استفاده کنید و آنها را با خاک باغچه پر نکنید.
• قبل از ریختن خاک گلدان در اطراف گیاه، آنرا مرطوب کنید.
• در ابتدا مقداری خاک و ماسه در ته گلدان بریزید و آنرا خوب به پایین فشار دهید، گیاه را با احتیاط از گلدان قبلی خارج کنید، خاک اطراف یشه های آنرا بتکانید تا ریشه ها بتوانند به خوبی پخش شوند. گیاه را در گلدان جدید قرار داده و آنرا کاملا از خاک پر کنید، اطراف آنرا خوب فشار داده و محکم کنید و گیاه را کاملا آبیاری نمایید.
• اگر پس از تعویض گلدان، برگهای پایینی گیاه قهوه ای رنگ شدند، نگران نشوید و آنها را پس از خشک شدن به آرامی جدا کنید.
• پس از تعویض گلدان، آنرا با توجه به نیاز گیاه در محل مناسبی قرار دهید.
بر گرفته از سایت:http://alonefarmer.blogfa.com/

انواع گلهای آپارتمانی

2010-01-23T21:36:00.000-08:00

( نوسنده : محمد قاسم حیدری)

دوستان نهایت گرامی امید وارم این مطلب مفید واقع شود، این گلها برای تزیین آپارتمان های شما با گل زندگی کنید.

1نام فارسی : آرالیا

فارسي اصيل : ندارد

نام علمی : Aralia

خانواده : Araliaceae

نام انگلیسی : Fatsia

گياهي متعقل به خانواده «آرالياسه» برگها شبيه پاپيتال و پنجه‌اي با هفت بريدگي عميق، هميشه سبز، با رنگ سبز روشن و براق، سريع‌الرشد و ارزان و نگهداري آن ساده است، در بعضي كتب، آن را به نام «فاتسياژايونيكا» مي‌شناسند، برگها نسبت به ماده براق كننده شيميايي حساس هستند، در اواسط تابستان گلهاي سفيد ريز به صورت خوشه ظاهر مي‌گردند.
آرالياي برگ درشت يا آرالياي چناري، فرم نسبتاً درختچه‌اي، ساقه سبز و قطور و برگ‌هاي درشت و شبيه برگ چنار دارد. بسيار مناسب سالن‌ها و اماكن سرد مي‌باشد.

گياه ديگر آرالياي الگاتيسما يا آرالياي پنجه طلايي است که برگ‌هاي ظريف، کشيده و بسيار باريک دارد. رنگ برگ‌هاي آن قهوه‌اي تا قرمز مايل به قهوه‌اي است که منظره چتر را براي گياه فراهم مي‌کند و از گياهان بسيار زيباي آپارتماني است. اين گياه شرايط بهتر و مناسب‌تري را نسبت به‌ آرالياي چتري نياز دارد.

نیازهای اکولوژیکی :

نور: اگر چه مكانهاي پر نور را ترجيح مي‌دهد ولي در نيم سايه و نيم آفتاب قابل نگهداري است.

حرارت : مقاوم به تغييرات درجه حرارت، قابليت تحمل زيادي دارد و درجه حرارت صفر تا 21 درجه سانتيگراد به رشد خود ادامه مي‌دهد.

آبیاری : متوسط، خاك را در تابستان هميشه مرطوب نگهداريد در تابستان هفته‌اي 2 بار و در زمستان هفته‌اي يكبار به آبياري احتياج دارد.

رطوبت : در تابستان هر روز و در زمستان دو بار در هفته احتياج به غبار پاشي دارد، گياه شديداً رطوبت
دوست است.

اسیدیته : 8-7 قلیایی

طرز تکثیر : کاشت بذر در اوایل بهار در حرارت 13-10 درجه- قلمه از پاجوشهای ساقه در اوایل بهار-تکثیر آرالیا چناری قلمه‌هاي نيمه خشبي ساقه در سيستم ميست و يا فاقد سيستم ميست با درجه حرارت 20 تا 25 درجه سانتي‌گراد
تکثير آرالیا پنجه طلایی بوسيله قلمه‌هاي نيمه خشبي ساقه صورت مي‌گيرد و بهتر است که تکثير آن در محيط‌ حاوي هورمون‌هاي ريشه زا انجام گيرد.

میزان کود مورد نیاز : gr 3 در لیتر هر 2 هفته یکبار از فروردین تا مهر

خاک مورد نیاز : خاک جنگلی یا مخلوطی از خاک باغچه و خاک برگ و کمی ماسه
تعويض گلدان : هر سال با شروع فصل رشد گلدان را فقط با يك اندازه بزرگتر تعويض نماييد، گياه دوست دارد ريشه‌هايش نزديك بهم باشد از گلدان خيلي بزرگ استفاده نگنيد. چنانچه شاخه‌ها دراز و منحرف و فاصله برگها زياد باشد پس از تعويض گلدان احتمال دارد انتهاي شاخه‌ها بشكند، محل قطع شده را با گرد گوگرد ضد عفوني كنيد.
تميز نمودن برگها : برگها باندازه كافي پهن هستند كه بتوان با پارچه يا اسفنج مرطوب آنها را تميز نمود، از مواد براق كننده شيميائي استفاده نكنيد:‌ در صورت تمايل هر 6 هفته يكبار

عوارض و درمان :
ساقه دراز وضعيت و فاصله بين دو برگ زياد است : خيلي گرم است گياه را به محل خنك ‌تر و مملو از اكسيژن منتقل نماييد، غبار پاشي با آب ولرم و سبك فراموش نفرمائيد.
برگها در بعضي از واريته‌هاي آراليا ابلق و داراي لكه‌هاي سفيد كرمي در متن سبز است، واريته‌هاي ابلق نسبت به برگ سبزها رشد كمتري دارند.
گياه خود را انداخته است : آبياري زياد از اندازه و خاك گلدان باتلاقي شده است، اجازه دهيد سطح خاك بين دو آبياري خشك شود سپس آبياري كنيد، ته گلدان با آب زير گلداني در تماس نباشد، زهكش را بازديد نماييد.
برگهاي جوان سياه رنگند : يخ زدگي عامل ان است و گياه در هنگام شب پشت پرده پنجره و در تماس با شيشه بوده است برگهاي صدمه ديده را حذف و گلدان را به محل گرمتري منتقل نمائيد.
برگها رنگ پريده هستند : كمبود مواد غذايي خاك عامل آن است، هر دو هفته يكبار طبق دستور گياه را تغذيه مصنوعي نمائيد.
برگها به طرف پايين خم مي‌شوند : هوا گرم و خشك است، غبار پاشي هفته‌اي دو بار در زمستان و هر روز در تابستان را فراموش نفرمائيد.
برگها سقوط مي‌كنند: گياه خيلي تشنه است گلدان را بمدت 5 دقيقه درون تشت پر از آب قرار دهيد، غبار پاشي روزانه در تابستان فراموش نكنيد.
اگر چه تغذيه مصنوعي انجام شده ولي تعداد برگهاي جوان خيلي كم است : گلدان خيلي بزرگ است گياه بجاي توليد برگ به حجم ريشه‌هاي خود افزوده است، پس از دو سال گلدان جديد را فقط يك درجه بزرگتر انتخاب كنيد.
برگها بد شكل و چسبناك و حشرات سبز رنگي روي آنها به چشم مي‌خورند: هفته‌اي يكبار با سم حشره‌كش نفوذي طبق دستور سمپاشي نماييد تا علايم برطرف گردند.
برگها زرد رنگ و سطح زيرين آنها پر از تار عنكبوت است: عارضه مربوط به حمله كنه‌هاي قرمز ريز است، با سم كنه كش هر چهارده روز يكبار طبق دستور سمپاشي نمائيد، غبار پاشي در كاهش آفت موثر است.

نام فارسی رایج: کاج مطبق

فارسي اصيل : كپي ناژ (كپي = ميمون +ناژ = كاج) اشاره به معني ريشه نام لاتين آن

نام علمی : Araucaria excelsa

خانواده : اشکوبیان Araucariaceae

نام انگلیسی : Norfolk Island pine زیستگاه اصلی : جزیره نورفولک استرالیا

نوعی کاج سوزنی است ، اشکوبیان درختان همیشه‌سبزی هستند راسته کاجیان (Pinales)، رده ناژویان (Pinopsida)، دستهٔ مَخروطیان (Coniferae یا Pinophyta).
کاج مطبق گياهي با شاخه‌هاي طبقه طبقه شده و کاملاً منظم است. نهال‌هاي يك ساله و دو ساله اين گياه در گلخانه پرورش داده شده داراي قلمه‌هاي يكسان است. رشد كاج مطبق بسيار كند و هر سال يك طبقه و يا حداكثر دو طبقه بر طبقات خود مي‌افزاد

نیازهای اکولوژیکی :

نور: متوسط (اگرچه سايه را تحمل مي‌كند ولي نزديك به پنجره با نور ملايم نگهداري كنيد البته قابليت نگهداري در آفتاب را نيز دارد كه بهتر است در بهار و تابستان آنرا در خارج از آپارتمان نگهداري كنيد. در نور كامل بدون تابش آفتاب سبزتر مي‌ماند ولي در آفتاب بهتر رشد مي‌كند. هر چند وقت يك‌بار آنرا 180 درجه بچرخانيد تا به طرف نور منحرف نشود).

حرارت : متوسط ( قابليت تحمل همه دما‌ها را دارد به همين دليل مي‌توان آنرا در داخل يا خارج از آپارتمان نگهداري كرد. (به عنوان گياه باغچه‌اي و آپارتماني كاربرد دارد). نوسان‌هاي حرارتي براي
گياه خيلي مناسب نيست.

آبیاری : متوسط رطوبت : زیاد تا متوسط اسیدیته : 6 کمی اسیدی

طرز تکثیر : قلمه سر شاخه در حرارت 16-13 بذر در بهار در درجه 13-10
قلمه باید از انتها ی ساقه گیاه باشد در غیر اینصورت گیاه حاصل کج در می‌آید. نکته: در نوک این کاج ساقه فوقانی قرار دارد که به صورت عمودی و رو به بالا است. اگر این ساقه آسیب ببیند و یا قطع شود برابر است با از بین رفتن کامل گیاه. پس بسیار مراقب این قسمت از گیاه باشید

میزان کود مورد نیاز : gr 2 در لیتر هر سه هفته یکبار از فروردین تا شهریور

خاک مورد نیاز : مخلوطی از دو قسمت خاکبرگ یک قسمت تورب و یک قسمت ماسه

تعويض گلدان: قبل ازاينكه ارتفاع گياه به يك متر برسد هر سال گلدان را با يك درجه بزرگتر تعويض نماييد پس از آن سطح گلدان را با آرامي خارج و با خاك كمپوست نو تعويض نماييد

تميز نمودن برگها: غبار پاشي با آبفشان در اين خصوص كافي است، از مواد براق كننده شيميايي استفاده نكنيد. زيبايي اين گیاه در داشتن برگهاي سوزني شفاف در طبقات و محيط جانبي تنه اصلي است براي اين منظور سعي كنيد از دستمالي كردن برگهاي سوزني و استفاده از مواد براق كننده جلوگيري و با آب فشان رطوبت گياه را تامين نماييد
هرس : شاخه‌هاي خشك پاييني را تا انتها قطع كنيد. پودر گوگرد و روغن وازلين به محل قطع بماليد.
عوارض و درمان :
رشد گياه متوقف شده است: ريشه‌ها را بازديد كنيد اگر متراكم شده‌اند زمان تعويض گلدان فرا رسيده است.
زخمهاي سفيد پنبه‌اي شكل و سفيد رنگ در قاعده برگها تشكيل شده است: حشره آفت باعث اين نارسايي است هر 14 روز يكبار با سم حشره‌كش طبق دستور سمپاشي كنيد و يا با پنبه آغشته محلول به سم روي شاخه بماليد.
برگها متمايل به سفيدي هستند: اشعه مسقتيم آفتاب مخصوصاً از پشت شيشه عامل آن است گياه را به محلي با نور غير مستقيم انتقال دهيد.
برگها سبز هستند ولي مي‌ريزند: آبياري زياده از اندازه باعث اين عارضه است، آبياري را متوقف كنيد تا سطح خشك شود سپس آبياري را با ميزان كمتري انجام دهيد.
برگهاي شاخه‌هاي پايين مي‌ريزند: گياه پير شده است اگر تاريكي زياد از اندازه باشد، گياه را به محل روشن‌تر انتقال دهيد و شاخه‌هاي خشك شده را با چاقو و يا قيچي تيز حذف نماييد.
شاخه‌هاي باريك و علفي هستند: تغذيه مصنوعي تجويز مي‌گردد، ميزان مواد غذايي را دو برابر كنيد.
برگهاي سوزني زرد و قهوه‌اي شده و مي‌ريزند: هوا گرم و خشك است، گلدان را به محل خنك‌تر با اكسيژن فراوان منتقل كنيد، آبياري و آبفشاني را فراموش نفرماييد.
حشرات ريز سبز رنگ روي برگهاي سوزني ظاهر و برگها چسبناك شده‌اند: هر 14 روز يكبار با يك سم حشره‌كش نفوذي طبق دستور سمپاشي نماييد تاعلايم برطرف گردند.
شاخه‌ها بطرف پايين خم شده‌اند: هوا خيلي سرد است، گياه را به محل گرمتري منتقل نماييد.

نام فارسی : آزالیا

نام علمی : Azalea indica

خانواده : Ericaceae

نام انگلیسی : Indian Azalea

آزاليا در رنگ‌هاي مختلف و اندازه‌هاي گوناگون و فرم‌هاي پُر پَر و كم پَر يافت مي‌شود.
از آنجا كه گياه به استراحت تابستانه احتياج دارد، اوايل بهار گياه را به زير سايه درختان انتقال دهيد تا رشد رويشي داشته و سپس در اوايل تابستان سر برداري از گياه را انجام دهيد و بخش‌هاي هَرَس شده را به عنوان قلمه استفاده كنيد (قلمه‌هاي نيمه خشبي آزاليا در فصل تابستان براي ريشه زايي بسيار مناسب هستند). بعد از سر برداري گياه به تغذيه کامل نياز دارد که آن را با يک کود کامل مورد تغذيه قرار مي‌دهيم، تا همه عناصر ماکرو المنت و ميکرو المنت را با هم دريافت کنند. در اوايل پاييز با پايين آمدن درجه حرارت گياه را مدتي در شرايط آب و هواي آزاد نگه مي‌داريم. در اين حالت گياهان براي مدتي نيازمند درجه حرارت پايين (در حدود 10 تا 15 درجه سانتي‌گراد) هستند. لذا چنانچه اين دوره را طي نکنند و همواره در يک درجه حرارت يکنواخت به سر برند گل دهي آن‌ها با تأخير انجام مي‌شود. پس از طي اين دوره آن‌ها را به جايي با درجه حرارت ثابت و نور غيرمستقيم منتقل مي‌كنيم، تا در زمستان آينده مجدداً به گل روند.
در بين ارقام آزاليا، آزالياي پُر پَر دوره گل دهي کوتاهتري دارد ولي آزالياي کم پر مي‌تواند در يک دوره طولاني 3 تا 5 ماهه گلدار باشد. آزاليا در مکان‌هايي که آبياري يا تغذيه به کمک محلول‌هاي غذايي کاهنده PH محيط انجام مي‌گيرد، انجام مي‌شود. اگر گياه همواره با محلول غذايي خاصي پرورش مي‌شود بهتر است در بين دفعات تغذيه از محلولي که PH محيط را پايين مي‌آورد، استفاده کنيد.
آزالياهايي که با آب‌هاي سخت و سنگين آبياري مي‌شوند، کيفيت گل‌هايشان مطلوب نيست، بنابراين کيفيت آبياري بر روي عملکرد و کيفيت محصول نقش مهم و تعيين کننده‌اي دارد.
زرد شدن برگ‌هاي آزاليا چنانچه با ريزش همراه نباشد به علت فقر آهن يا روي است. خاک‌هايي که PHبالايي دارند و جذب آهن در آن‌ها براحتي صورت نمي‌گيرد باعث زرد شدن برگ گياهان مي‌شوند. اما اگر اين زردي همراه با ريزش برگ باشد معمولاً بايد به شرايط رطوبتي محيط توجه کرد.
اگر جوانه‌هاي رويشي قبل از رويش گل حذف نشود و رشد رويشي ادامه پيدا كند گل‌ها قادر به شکوفايي کامل نيستند و اصطلاحاً Blooming براي گل اتفاق نمي‌افتد.

نیازهای اکولوژیکی :

نور: متوسط حرارت : متوسط آبیاری : زیاد تا متوسط

رطوبت : زیاد 65-60 % اسیدیته : 5-4 اسیدی

طرز تکثیر : قلمه به طول cm 8-5 نیمه خشبی در اواخر بهار در حرارت 16 درجه

میزان کود مورد نیاز : gr 3 در لیتر هر هفته یکبار از فروردین تا شهریور

خاک مورد نیاز : خاك متوسط وغني (پیت ماس + خاکبرگ حاصله از برگ کاج + کود
دامی )

بیماری ها :

شکل گیاه غیر طبیعی شاخه ها دراز و منحرف: احتیاج به هرس دارد

حلقه های سفید رنگ روی برگ ها: حشره آفت ،سمپاشی با حشره کش نفوذی هفته ای یک بار

پوستک هایی اطراف گل دیده می شود: کاملاً طبیعی

برگ ها سیاه می شوند: سردی هوا، آبیاری با آب باران یا آب جوشیده – غبار پاشی

برگ ها سبز کمرنگ: کمبود نور و زیاد بودن کلسیوم خاک

حشرات اطراف گلها: سمپاشی با حشره کش نفوذی هر 2 هفته 1 بار

غنچه ها باز نمی شوند: آبیاری بیش از حد- هوای گرم، افزایش فاصله بین دو آبیاری

برگ جدید ریز و عدم تشکیل گل: کمبود مواد غذایی از ظهور جوانه تا آخر گلدهی کود دهی

روی برگ و گل لکه های قهوه ای تیره: اثر براق کننده شیمیایی یا سموم
برگها کرکدار: کاملاً طبیعی

برگ ها و گلها خشک: زیاد یا کمی آبیاری – گرم و خشک بودن هوا

نام فارسی : اسپاتی فیلوم (عروس پشت پرده)

نام علمی : Spathiphyllu

خانواده : Araceae

نام انگلیسی : Spather flower

خصوصیات :
ارتفاع 25 _ 30 سانتيمتر
برگهایش بلند و کشیده و سبز پررنگ- رگبرگها از دور نمايان- گلها كوچك ، بر روي سنبله سفيد استوانه اي به طول حدود 3 سانتيمتر، اين سنبله توسط اسپات ( برگ تغيير شكل يافته شبيه قاشق)
سفيد رنگ پوشيده شده است. گياه سريع‌الرشدي مي‌باشد، بومی کلمبیا است.

نیازهای اکولوژیکی :

نور: متوسط نسبت به سايه كم و بيش مقاوم است و در پاسيوها خوب رشد ميكند

حرارت : زیاد آبیاری : متوسط

رطوبت : متوسط تا زیاد اسیدیته : 6 کمی اسیدی

طرز تکثیر : تقسیم بونه در اوایل بهار- کاشت بذر در بهار

میزان کود مورد نیاز : gr 2 در لیتر هر 2 هفته یکبار از فروردین تا مهر(کود زیاد باعث قهوه ای شدن نوک برگ ها می شود)

خاک مورد نیاز : مخلوطي مساوي از تورب + ماسه + خاكبرگ پوسيده + خاك باغچه بدون بذر علف هرز

فارسي رايج : سپر گرده، عبائي
فارسي اصيل : سپرگرده (اشاره به معني لاتين و شكل كلاله آن)
نام علمی : Aspidistra

خانواده: Liliaceae
نام انگليسي : فولاديcast iron plant
مقاوم‌ترين گياه آپارتماني و قابل سازش با شرايط آپارتمان بطوري كه گياه فولادي نام گرفته است، زادگاهش ژاپن است، برگها بلند و كشيده به شكل برگ ذرت، الياف مقاوم و به رنگ سبز تيره است برگها مستقيما از ساقه زير زمين خارج مي‌گردند به طوريكه به نظر مي‌رسد برگها از زير خاك روييده‌اند، واريته ابلق آن با برگهايي به رنگ سبز و كرمي سبز و ركمي در گلفروشي‌ها موجود و مقاومت آن كمتر از برگ سبز است، گلهاي بنفش رنگ و گرد در سطح خاك گلدان ظاهر مي‌گردد كه جنبه تزئيني ندراد.
نيازهای اکولوژیکی :
نور : نيم‌سايه نيم‌آفتاب را ترجيح مي‌دهد، نور كامل آفتاب باعث ايجاد لكه‌هاي سوخته در برگ مي‌گردد.
دما: بهترين درجه حرارت، حرارت مناسب براي زندگي در اتاق است.
آبياري: در زمستان هفته‌اي يكبار (اگر درجه حرارت پايين 10 درجه باشد هر ده روز يكبار)، در تابستان هفته‌اي دو بار، اجازه دهيد بين دو آبياري سطح خاك گلدان خشك شود.
رطوبت: در زمستان غبار پاشي لازم نيست ولي تابستان جهت تامين رطوبت هفته‌اي يكبار غبار پاشي نمائيد.
تغذيه : در بهار و تابستان هر ماه يكبار با كود مايع يا جامد مخصوص گياهان زينتي گلدان را تغذيه مصنوعي نماييد تغذيه بيش از اندازه شكاف برداشتن برگها مي‌گردد، واريته‌هاي ابلق را تغذيه نكنيد.
خاك مناسب : خاكهاي ليموني براي نژادهاي برگ سبز و كمپوست بدون كود براي واريته‌هاي ابلق توصيه مي‌گردد.
تميز نمودن برگها: با پارچه يا اسفنج مرطوب هفته‌اي يكبار برگها را تميز نماييد، از مواد براق كننده شيميايي استفاده نكنيد.
تكثير: تقسيم ساقه‌هاي زير زميني در مواقع تعويض گلدان در بهار.تقسيم ريشه : الف – زماني فرا مي‌رسد كه گلدان تكافوي حجم ريشه را نمي‌نمايد و در حالت تركيدن است، در بهار گياه را از گلدان خارج نموده و به نرمي خاكهاي اطراف ريشه‌ها كنار بزنيد. وضع ريشه‌ها و چگونگي توليد ساقه‌هاي زيرزميني به شما مي‌گويد كه از گياه مادري چند گلدان تهيه و تكثير نماييد، با كادر تيز گياه را تقسيم و در گلدانهاي كوچكتر جديد كاشت نماييد، براي مدت دو روز آبياري نكنيد.
عواض و درمان:
زخمها سفيد پنبه‌اي در سطح زيرين برگها بوجود آمده‌اند: حمله حشره مخصوص باعث اين عارضه است، هر دور هفته يكبار با سم حشره‌كش نفوذي طبق دستور سمپاشي نماييد تا علايم برطرف گردند، با پنبه آغشته به سم هم مي‌توانيد لكه‌ها را خيس نماييد.
برگها رو به زردي مي‌روند و سقوط مي‌كنند: آبياري بيش از اندازه است، اجازه دهيد در فاصله بين دو آبياري سطح خاك خشك شود زهكش را بازديد نماييد.
برگها شكاف بر مي‌دارند: تغذيه زياد است، آن را تا تابستان آينده متوقف كنيد تغذيه را هر ماه فقط يكبار و با نصف ميزان توصيه شده انجام دهيد.
برگها نرم و آبكي سبز تيره هستند: هواي خيلي سرد يا يخ زدگي موجب آن است گياه را به محل گرمتري منتقل نماييد.
در طول رگبرگها نقاط زرد رنگ مشاهده مي‌گردد و لكه‌هاي قهوه‌اي روي ساقه و سطح زيرين برگها ظاهر شده‌اند: حشره آفت عامل اين عارضه است، با سم حشره‌كش نفوذي هر ماه يكبار طبق دستور سمپاشي نماييد. تا علايم برطرف گردند.
لكه‌هاي سوخته و قهوه‌اي روي برگها مشاهده مي‌گردند: گياه را از اشعه مستقيم آفتاب در امان نگهداريد، برگهاي صدمه ديده را از قاعده قطع نماييد.
برگها داراي نقاط ريز قهوه‌اي هستند: ضايعه مربوط به استفاده از مواد براق كننده است، از آنها استفاده نكنيد، پارچه و اسفنج مرطوب به كار ببريد.
برگها رنگ پريده هستند: هوا خشك و خاك گلدان ضعيف است، گلدان را تعويض و گياه را آبياري نماييد.
برگها رنگ خود را از دست داده و در سطح زيرين آنها تارهاي عنكبوتي مشاهده مي‌گردد: عامل آن كنه قرمز ريز است،‌هر 14 روز يكبار با سم كنه‌كش طبق دستور سمپاشي نماييد. غبار پاشي در كاهش آفات موثر است.

نام فارسی: اشوریا (ساق عروس)

نام علمی : Echeveria
خانواده Crassulaceae :
سرزمين مادری: مکزيک
سه نوع اشوريا Echeveria وجود دارد:
- اشورياي سبز؛
- اشورياي قهوه‌اي؛
- اشورياي نقره‌اي
اشورياي سبز رشد نسبتاً کمي دارد و بوسيله قلمه ساقه و بذر تکثير مي‌شود. بخش گل دهنده اشورياي سبز يک ساقه بلند با گل‌هاي سفيد است که جنبه زينتي ندارد.
اشورياي نقره‌اي برگ‌هاي سدري و نقره‌اي رنگي دارد، شاخه گل دهنده آن گل‌هاي سفيد غير متراکمي را بوجود مي‌آورد كه جنبه زينتي ندارد.

اشورياي قهوه‌اي يا درختي گرچه برگ‌ها يک محور دايره‌اي درست مي‌کنند ولي تراکم برگ‌ها به اندازه دو تا اشورياي قبلي نيست و ساقه گل دهنده بسيار بلندي با گل‌هاي بسيار زيبا دارد.

گل‌هاي اشورياي درختي ساقه بلندي به طول 25/1 – 1 متر و گل‌هاي متنوع در زمستان بوجود مي‌آورد. اين گل‌ها بعنوان کات فلاور و گل خشک بريده قابل استفاده هستند.

تعدادي از گياهان خانواده کراسولا بعنوان Cover plant قابل مصرف هستند. در مناطقي که خطر يخبندان نباشد مناطق مرطوب و جاهايي که PH خاک اسيدي است از انواع سدوم‌ها بعنوان پوشش گياهي استفاده مي‌کنند.

تا کنون متجاوز از دويست گونه اشوريا شناسايی شده است.
مشخصات ظاهری:گياه کوچکی است با برگ‏های ريز و ضخيم و آبدار، برگ‏ها به طور متراکم در کنار يکديگر قرار دارند.
در طول فصل بهار و تابستان روی ساقه‏های نازک گل‏دهنده، گل‏های قرمزرنگی ظاهر می‏شود که زيبايی خاصی دارد.
مراقبت‏های لازم
معمولاً در فلاورباکس‏ها و گلدان‏هايی که مجموعه‏ای از کاکتوس‏ها را در خود دارد، اشوريا هم نگهداری می‏شود. اشوريا به آسانی می‏تواند با کاکتوس‏ها کنار بيايد زيرا طريقه پرورش آنها يکسان است.
آبياری: در زمستان آبياری را تقريبا متوقف کنيد و هر ماه به مقدار کم گياه را آبياری کنيد. در تابستان هر هفته يک بار به آن آب بدهيد و خاک را خشک نگه داريد.
خاک: خاک مناسب برای اشوريا مخلوطی است از خاک باغچه، کودبرگ، ماسه و خاک رس به نسبت مساوی.
کود دهی: کودهای تقويتی را از اوايل بهار تا اواخر تابستان هر دو هفته يک بار مورد استفاده قرار دهيد.
تکثیر : قلمه زدن مناسب‏ترين روش برای تکثير اشوريا است. در بهار يا تابستان به ازدياد اين گياه اقدام کنيد. هر قسمتی از ساقه يا برگ که با خاک مرطوب تماس داشته باشد ريشه می‏زند.

آفلاندرا
نام علمی : Aphelandra spuarrosa
خانواده Acanthaceae :

آفلاندرا گیاهی است از خانواده آکانتاسه ، با برگ های دائمی که در مناطق حاره رشد و نمو می کند.
در گلگاری آفلاندرا یک گیاه گلدانی است با برگهای پهن و نسبتاً کشیده، متقابل و با نوک باریک به رنگ سبز براق با رگبرگ های اصلی و فرعی سفید مایل به سبز همراه با خوشه گلی که چهارگوش بوده و گلهایی به رنگ قرمز و زرد و در مجموع آفلاندرا گیاه بسیار زیبایی است.

نیازهای اکولوژیکی:

نور: در خانه ها در محل نسبتاً سایه شاخه های آفلاندرا رشد زیادی کرده و به سمت نور کشیده می شود که پس از آنکه این شاخه ها برگ های خود را از دست می دهند گلدان کم پشت به نظر می رسد. برای جلوگیری از این مشکل باید گلدان آفلاندرا را در فصل رویش در محلی روشن و دور از آفتاب مستقیم قرار داد.

آبیاری: در زمان گلدهی در پائیز به آب کمی فقط برای جلوگیری از پژمردگی نیاز دارد.

خاک: باید از مواد آلی غنی باشده که استفاده از تورب مخلوط با خاک آن توصیه می شود.

تکثیر : هم از طریق کاشت بذر و هم از طریق گرفتن قلمه های خشبی همراه با دو برگ ، در همه فصول سال امکان پذیر است.

در زمستان نباید آفلاندرا را در جای سرد قرار داد .در بهار باید گلدان آفلاندرا را عوض کرد و در محل روشن و مناسب رشد قرار داد.

آکالیفا مارژیناتا (آکالیف)

نام علمی : Acalypha marginata

خانواده Euphorbiaceae :

بومي جنوب آسيا است

گياهي است با برگ‌هاي سبز درشت و متناوب با لبه‌ي مضرس (دندانه‌دار)، بيضي شكل با نوك تيز و كركي، گل‌آذين آن شاتون‌ بلند و قرمز رنگ و شبيه دم روباه مي‌باشد.
آكاليف در تمام مدت سال گل مي‌كند، منتهي در بهار و تابستان گل آن بيشتر است. نگهداري آكاليف در آپارتمان مشكل است و اغلب برگ‌هاي آن مي‌ريزد، معمولاً جوانه انتهايي ساقه‌ي گياهان مسن را هرس كرده تا شاخه‌هاي جانبي شروع به رشد نمايند. ازدياد اين گياه به وسيله قلمه خشبي در فروردين در حرارت بستر 21 درجه سانتي‌گراد صورت مي‌گيرد. اين گياه خيلي پر ريشه است و نياز زيادي به كود ازته دارد و اگر كود مورد نياز آن تامين نشود برگ‌ها فوراً زرد مي‌شوند.

گونه های آکالیف :
آكاليفا مارجيناتا Acalypha marginata
آکاليفا مارجيناتا يا آكاليفاي برگي گياهي است که برگ‌هاي سبز تيره مايل به قهوه‌اي، شاتون‌هاي صورتي کوتاه و يک ساقه چوبي و ايستاده دارد. در شرايط کشور ما بعنوان يک گياه آپارتماني داخل منزل قابل نگهداري است.
آكاليفا هيزپيدا Acalypha hispida
گونه ديگر از خانواده فرفيون‌ها آکاليفا هيزپيدا است که برگ‌هاي سبز درخشان و شاتون‌هاي رنگي بلند و ساقه چوبي دارد. آکاليفا‌ها بوسيله قلمه ساقه از نوع نيمه خشبي قابل تکثير هستند. زمان برداشت اين قلمه‌ها در اواسط بهار است يعني زماني که درجه حرارت محيط ريشه زايي حدود 20 تا 24 درجه سانتي‌گراد و رطوبت نسبي 80 % باشد. بعد از 15 روز ريشه‌زايي اتفاق مي‌افتد و بعد از ريشه زايي،گياه به محل اصلي خود در گلدان‌هايي که حاوي خاک مرغوب زراعي هستند انتقال مي‌يابد. ترکيب خاكي آکاليفا، مخلوطي از دو قسمت خاک برگ و پيت، يک قسمت ماسه و يك قسمت كود دامي پوسيده است. در نگهداري گياهان جنس آکاليفا، رطوبت نسبي محيط اثر مثبتي روي حفظ برگ‌ها دارد بههمين دليل رطوبت نسبي منزل بايد 65 تا 70 % باشد.
معمولاً آکاليفاي سبز قابليت نگهداري بهتري دارد، و مقاومتش نسبت به شرايط نامساعد محيطي بهتر است. از آنجا که ريزش برگ در آکاليفا مارجيناتا يا آكاليفاي برگ رنگي زياد بوده و فقط يک ساقه سخت از گياه باقي مي‌ماند بنابراين آکاليفا هيزپيدا براي نگهداري در منزل سفارش مي‌شود.

نیازهای اکولوژیکی:
نور: در فصول گرم، گلدان آکالیف را از تابش مستقیم خورشید دور سازید. با قرار دادن آکالیف در زیر سایه‏انداز درختان می‏توان آن را از نور آفتاب محافظت کرد

آبیاری:
همه روزه به گیاه آب بدهید و خاک گلدان را همواره مرطوب نگه دارید. با این همه نباید در میزان آب افراط شود، هر بار فقط مقدار کمی آب در اختیارش بگذارید

رطوبت :رطوبت نسبی زیاد هوا موجب رشد بهتر برگها می‏گردد، اما اگر هوا خشک باشد برگها خیلی زود زرد گشته و می‏ریزند. در مناطق مرطوب می‏توان آکالیف را به سادگی در فضای باز پرورش داد. در صورتی که در داخل آپارتمان نگهداری گردد باید آن را در جای مرطوب قرار داده و آب را مرتبا روی برگها اسپری کرد.

تکثیر :باید در فروردین‏ماه از ساقه‏های ضخیم آن قلمه تهیه کرد. قلمه باید از ساقه‏هایی گرفته شوند که چوبی هستند. این نوع قلمه‏ها قلمه‏های خشبی گفته می‏شوند. بهتر است قلمه از قسمت بالایی ساقه اصلی بریده شود تا ساقه‏های جانبی بهتر رشد کنند. قلمه‏ها را در خاک سبک کاشته و آنها را در جای مرطوب قرار دهید تا رطوبت هوا موجب رشد ریشه گردد.

خاک: خاک مناسب خاکی است که به اندازه کافی دارای خاک برگ و ماسه باشد. همچنین می‏توان از کود پوسیده حیوانی نیز استفاده نمود تا ترکیب ایده‏آلی به دست آید. خاک خنثی یا کمی قلیایی موجب رشد بهتر می‏شود. خاکهای اسیدی برای آکالیف مناسب نیستند

کود: دادن کودهای ازته به آکالیف را فراموش نکنید. کودهای ازته موجب رشد بهتر و سبز شدن برگ ها می گردند.

آفات: مگس سفید، کنه تار عنکبوتی و شپشک آرد آلود از جمله آفات این گیاه هستند.

مشکلات فیزیولوژیک:

زرد شدن برگها که سه علت دارد:
کمبود رطوبت در محیط های آپارتمانی - کمبود کود ازت -عدم تعویض گلدان و رشد زیاد ریشه.

مراقبتهای ویژه :
هرس از اواسط تا اواخر بهار انجام می شود که انواع برگ رنگی هرس بیشتری نیاز دارند برای این منظو رجوانه انتهایی را قطع می کنند تا شاخه های جانبی شروع به رشد کنند تعویض گلدان هر ساله در بهار انجام می شود. معمولا" جوانه انتهائی گیاه مسن را قطع می کنند تا شاخه های جانبی شروع به رشد کرده ، گیاه پرپشت و انبوه تولید کند .بهتر است گلهای خشک شده روی گیاه حذ ف شود.

گياه دوکاره گوجه و سيب زميني

2010-01-02T20:52:00.000-08:00

در
حال حاضر تنوع گونه هاي گوجه فرنگي و سيب زميني بسيار زياد مي باشد با
توجه به اينکه هر دو از اعضاي خانواده گياهان بوته اي به شمار مي آيند و
مي توانند در شرايط تقريباً يکساني رشد نمايند فلذا با توجه به همين اصل
در اين گياه جديد هر کدام از قسمتهاي گياه جداگانه و مجزا به رشد خود
ادامه مي دهند و به توليد محصول مي پردازند.از اين گياه جديد بيش از يک
دهه است که درمزارع امريکا مورد استقبال کشاورزان قرار گرفته و بهره
برداري مي گردد

تقویم زمانی برای هرس بعضی درختان

2009-12-29T02:05:00.002-08:00

(محمد قاسم حیدری)

این تقویم زمانی برای هرس درختان تهیه شده است امید وارم مورد علاقه مندی شما قرار بیگیرد.

قابل یادآوری است که : برزگترین ضربه را هرس های بی وقت و غیر منظم برای درختان وارد می کنند چون درختان یک موقع خاص برای هرس یا شاخه بری دارد.

1- شمشاد
نام علمی : Buxus sempervirens
زمان هرس: بهار، پاییز

2- جوالدوزک
نام علمی : Catalpa speciosa
زمان هرس: آخر تابستان،زمستان

3- سدر
نام علمی : Cedrus
زمان هرس:تابستان

4- ارغوان
نام علمی : Cercis
زمان هرس:زمستان
نحوه هرس: هرس این درخت بسته به نوع فرم آن می تواند بدون هرس و تنها با قطع اجباری شاخه های خشک به صورت گلدانی و باز باشد و یا با هرس شاخه زنی می توان تاج آن را انبوه و کروی ساخت.

5- افرا
نام علمی : Acer
زمان هرس:زمستان

6- عرعر
نام علمی : Aillanthus
زمان هرس: زمستان،تابستان

7- ابریشم
نام علمی : Albizzia
زمان هرس: بهار

8- زرشک
نام علمی : Berberis
زمان هرس:زمستان،تابستان

9- دم موشی
نام علمی : Buddleia davidii
زمان هرس:اواخر زمستان
نحوه هرس: یا شاخه اصلی را در زمستان از قسمت های داخلی حذف نمود(هرس نسبتا شدید)تا گیاه تحریک به رشد دوباره گردد.

10- به ژاپنی
نام علمی : Chaenomeles
زمان هرس:تابستان،زمستان

11- شبه سرو
نام علمی : Chamaecyparis lawsoniana
زمان هرس:تابستان

12- گل یخ
نام علمی : Chimonanthus praecox
زمان هرس:بهار ، تابستان

13- درخت پر
نام علمی : Cotinus coggyria
زمان هرس:تابستان

14- شیر خشت
نام علمی : Cotoneaster
زمان هرس:بهار،تابستان،زمستان

15- سرو
نام علمی : Cupressus
زمان هرس:بهار و تابستان

16- گل طاووسی
نام علمی : Cytisus
زمان هرس:بهار

17- یاس زرد
نام علمی : Forsythia
زمان هرس:بهار

18- زبان گنجشک
نام علمی : Franinus
زمان هرس:زمستان

19- لیلکی
نام علمی : Gleditsia
زمان هرس:زمستان

20- ختمی درختی
نام علمی : Hibiscus syriacus
زمان هرس:بهار،تایستان و پاییز

21- یاسمن
نام علمی : Jasminum officinal
زمان هرس:بهار ،تابستان
نحوه هرس: در بهار و تابستان بر حسب زمان گلدهی باید بعد از اتمام دوره گلدهی نسبت به حذف شاخه های ضعیف اقدام نمود و شاخه های خیلی بلند را تا نیمه کوتاه نمود.

22- سرو کوهی
نام علمی : Juniperus
زمان هرس:بهار ،تابستان

23- برگ نو
نام علمی : Ligustrum
زمان هرس:زمستان ،بهار،تابستان

24 - ماگنولیا
نام علمی : Magnolia
زمان هرس:تابستان
نحوه هرس: بهتر است تا جای ممکن به دلیل التیام زخمهای حاصل از هرس و کندی رشد درخت هرس نشوند ولی در صورت لزوم می توان نسبت به خذف شاخه های نابجا و یا شکسته اقدام کرد.

25- زیتون تلخ
نام علمی : Melia
زمان هرس:تابستان

26- توت
نام علمی : Morus spp
زمان هرس:زمستان ،تابستان

27- خرزهره
نام علمی : Nerium oleander
زمان هرس:تابستان

28- نرگس درختی
نام علمی : Philadelphus
زمان هرس:بهار،تابستان،پاییز
نحوه هرس: این درختچه معمولا نیازی به هرس چندانی ندارد و تنها باید هر سه یا چهار سال یکبار در اوائل بهار یا پاییز تعدادی از ساقه های خیلی مسن را از قاعده قطع کنیم.همچنین هرس پنسمان یا چیدن نوک شاخه های تازه روئیده در تابستان باعث جلوگیری از حجیم شدن تاج شده و آنرا متراکم تر می سازد.

29- نوئل
نام علمی : Picea
زمان هرس:بهار ،تابستان

30-کاج
نام علمی : Pinus spp
زمان هرس:بهار

31- چنار
نام علمی : Platamus spp
زمان هرس:تابستان ،زمستان

32- صنوبر
نام علمی : Populus spp
زمان هرس:تابستان

33- پیراکانتا
نام علمی : Pyracantha spp
زمان هرس:تابستان ،آخر زمستان

34- بلوط
نام علمی : Quercus spp
زمان هرس:تابستان،زمستان

35- سماق
نام علمی : Rhus
زمان هرس:زمستان

36- اقاقیا
نام علمی : Robinia
زمان هرس:تابستان،زمستان

37- بید
نام علمی : Salix spp
زمان هرس:زمستان،تابستان

38- اسپیره
نام علمی : Spirea
زمان هرس:بهار

39- سرو خمره ای
نام علمی : Thuja
زمان هرس:بهار،تابستان،پاییز

40- نارون
نام علمی : Ulmus spp
زمان هرس:اواخر تابستان ،زمستان

41- بداغ
نام علمی : Viburnum spp
زمان هرس:بهار،اواسط تابستان

42- مروارید درختی
نام علمی : Symphoricarpus
زمان هرس:اوائل بهار

43- گز
نام علمی : Tamarix spp
زمان هرس:بهار ،تابستان

44- سرخدار
نام علمی : Taxus spp
زمان هرس:اواخر بهار،تابستان

به امید اینکه مورد استفاده شاگردان و تمام زارعین قرار بیگیرد

تلفات ازت در خاك‌هاي كشاورزي

2009-12-21T22:12:00.000-08:00

با وجود اثرات مفيد كودهاي شيميايي در افزايش توليد محصولات مختلف زراعي و باغي در صورتي كه استفاده از كودها به همراه آگاهي و علم و چگونگي كاربرد آنها نباشد نتيجه حاصله چندان مطلوب نخواهد بود.

در زمان‌هاي گذشته متخصصان و پژوهشگران علم گياهي غالباً نمي‌دانستند كه از مجموع كودهاي ازته و ازت معدني شده خاك فقط 50% مورد استفاده گياه قرار مي‌گيرد و ممكن است ازت به صورت گاز از خاك خارج و يا اين كه با آب آبياري و باران از خاك خارج شود. منبع اصلي ازت براي گياهان مواد آلي خاك مي‌باشد كه از باقيمانده حيواني و گياهان قبلي حاصل شده و به طور طبيعي و يا در نتيجه عمل انسان به خاك داده شده است.

معمولاً كشت و كارهاي صحيح و اصولي مقدار قابل توجهي از ازت را كه توسط گياه از خاك خارج مي‌شود با افزودن كودهاي آلي و باقيمانده‌هاي گياهي به خاك برگردانده مي‌شود. اگر كود دامي تازه به صورت جامد يا مايع بلافاصله به داخل خاك برده شود نگراني از بابت از دست رفتن ازت وجود نخواهد داشت.

در حال حاضر توصيه جهت حفظ تعادل ازت خاك آن است كه بقاياي گياهي ، كود حيوان و كود سبز به زمين داده شود تا هم ازت خاك متعادل شود و هم مواد آلي خاك باعث بهبود خواص فيزيكي خاك شود. البته اين توصيه‌اي عام نيست. به عنوان مثال زير خاك كردن بقاياي گياهي در نواحي كه بيماري و آفتي غالب وجود داشته باشد توصيه نمي‌شود.

حفاظت و افزايش بازده ازت موجود در خاك در درجه اول بستگي به حفاظت خاك از عوامل فرسايشي، كم‌كردن تلفات به علت شستشو و ممانعت از تشكيل تركيبات ازتي فرار در خاك خواهد داشت. در ارتباط با فرسايش و جلوگيري از آن متأسفانه در كشور ما اقدامات مؤثري انجام نشده و پر شدن سدها، جاري شدن سيل و پيشروي كوير و شنزارها معضلات و دشواري‌هاي فراواني را موجب شده است، هرآينه در ايران جلوي صدمات فرسايش گرفته شود، طبق برآوردها زيان اقتصادي تلفات ازت نصف خواهد شد.

در ايران ميزان تلفات ازت بخصوص در نواحي مرطوب شمال ايران قابل توجه مي‌باشد. در نواحي كه مقدار بارندگي در حدود يك متر و بيشتر است ازت خاك مي‌تواند تا اعماق بيشتر از عمق نفوذ ريشه مهاجرت كند. در اين نواحي كه خاك در اواخر پائيز يخزده نيست بيشترين تلفات ازت انجام مي‌گيرد. زيرا باران فراواني باريده و درجه حرارت آنقدر نيست كه تعريق و تبخير تأثير زيادي در مجموع آب خاك داشته باشد. در اين وضعيت مي‌توان با داشتن پوشش گياهي كه كربن آنها زياد است (به مانند خانواده‌ غلات) از ازت خاك قبل از شستشو استفاده كرد.

در نواحي خشك تلفات ازت ناچيز است مگر در محصولاتي كه آبياري فراواني نياز دارند. برنج از جمله محصولاتي است كه تلفات ازت در آن قابل توجه بوده و روش‌هاي كشت و كار برنج راهايي براي تقليل و كاهش تلفات آبشويي باقي نمي‌گذارد. در نواحي خشك نيز قسمت اعظم تلفات ازت در فصل بارندگي و در غيبت و فقدان پوشش گياهي صورت مي‌گيرد.

فرآیند های نموی درختان میوه و عوامل موثر در آن

2009-12-13T04:11:00.000-08:00

اشاره: نوسنده: محمد قاسم حیدری

شناخت عوامل موثر وآگاهی از فرآیند های مهمی که در تشکیل و تکامل جوانه های گل دخالت دارد برای اداره موفقیت آمیز پرورش و نگهداری درختان میوه با هدف به حد بهینه رسانیدن بارآوری سالانه تولید در طول باغ حائز اهمیت می باشد. چرا که تولید در بخش باغداری منوط به گل انگیزی مطلوب و نهایتاً تولید پیوسته گلهای قوی می باشداین فرآیند های مهم که شامل آعازش و نموجوانه های گل که درطول تابستان و پاییز یک سال رخ می دهدو نیز گلدهی که در بهار سال بعد واقع می شود توسط شمار فراوانی از نیازها یا محرک های درونی و بیرونی کنترل می شوند.پس از فراهم آمدن شرایط مساعد و مطلوب فرمان گلدهی بوسیله برگها پس ازانگیخته شدن آنهابه جوانه های رویشی که روی گیاه وجود دارند و از ابتدا همگی رویشی بوده اند صادر می شودو تا وقتی که این فرمان صادر نگردیده جدانه های رویشی به همان حالت باقی می مانندهمین که فرمان گلدهی به جوانه های رویشی رسید دیگر برگشت ناپذیر بوده و حتی اگر شرایط گلدهی پس از آن نامساعد گردد تغییری درماهیت این امر ایجاد نمی شودو نهایتاًدرختان میوه پس از چند هفته که معمولاً 8 الی 10 هفته می باشد گل خود را پدیدار می سازند.در نظریه های قبلی محققان عدم موفقیت گل انگیزی را بعد از سال های پر محصول (Acrotory) به تخلیه کربوهیدرات ها و ترکیبات ازتی نسبت می دادند اما تشکیل جوانه گل در اصل به هورمون های گیاهی گل انگیزی و توازن آنها بستگی دارد .

غالب در ختان میوه تا قبل از رسیدن به سن3 تا 7 سالگی گل نمی دهندو برای رسیدن به مرحله گلدهی می بایست از فاز رویشی به فاز زایشی برسند و با توجه به اینکه فرآیند های نموی در مرحله بلوغ رویشی صورت می گیرد لذا رسیدن به این مرحله پروسه هایی رادر برمی گیرد که درک آن مفید می باشد.

مرحله نونهالی: نونهالی را می توان به صورت یک مرحله فیزیولوژیکی یک نهال که در طول آن نهال را نمی توان وادار به گل نمود تعریف کرد این مرخله در گیاهان چوبی بسته به عوامل محیطی و ژنتیکی ممکن است خیلی کوتاه و یا خیلی طولانی باشدوتمام بافتهای نونهال تا موقعی که به مرحله انتقال نرسیده اند نونهال می باشندو بافتهای نونهال تا پایان عمر درخت در پای درخت و در چای خود باقی می مانند. علاوه بر عدم توانایی گلدهیگیاهان نونهال را بوسیله چندین خصوصیت فیزیولوژیک و مرفولوژیک مثل برگهای شفاف لبه دار ، ساقه های خزنده ، ساقه های خاردار ، عادت نیمه دائم سبز(در گونه های خزاندار ) ، آسان ریشه زایی ساقه ومقدار کمRNA (اسید ریبونوکلئیک) در بافتهای آنها مشخص می شود. دوره نونهالی را اغلب می توان با افزایش سرعت رشد نهالهای جوان کوتاخ نمود زیرا برای رسیدن به مرحله بلوغ درخت باید به یک اندازه حداقل برسد.
مرحله انتقال: بافتهای در حال انتقال بین قسمتهای کاملاً جوان و بالغ ساقه در ختان حله بذری یافت می شود و این مرحله بوسیله مقداری خصوصیات نونهالی و مقداری خصوصیات بلوغ مشخص می شود فاصله زمانی بین مرحله نونهالی و بلوغ عمدتاً سرعت رشد درخت و اندازه حداقل لازم برای رسیدن به بلوغ بستگی دارد در این مرحله گلدهی در روی ساقه های در حال انتقال می تواند صورن بگیرد ولی نه به آسانی ساقه های بالغ.
مرحله بلوغ: بعد از مرحله انتقال ، بلوغ رویشی که معمولاً بار رسیدن به سن معینی در درختان صورت می گیرد و اصولاً نیازهاو محرک های درونی و بیرونی جهت تشکیل جوانه گل فراهم و تاثیرگذار است.
بطور کلی تشکیل سرآغازه یا طرح اولیه گل یک تغییر عمده می باشد که درختان میوه از مرحله رویشی به مرحله زایشی وارد می شوند یا اینکه در از نظر رشد به سن معینی رسیده باشد که برای این منظور باید نیازهای درونی وبیرونی گیاه جهت تشکیل و تمایز گل تشکیل شود اصولاً برای تشکیل گل نیاز به تمایز فیزیولوژیکی و مرفولوژیکی می باشد تمایز فیزیولوژیکی جوانه های بارور اکثر درختان میوه معمولاً 3 الی 6 هفته قبل از جمله هورمون ها و کربوهیدرات ها از برگ به جوانه ها منتقل می شوندو متابولیسم RNA افزایش یافته تا پروتئین لازم برای تشکیل و تکامل یاخته های جدید تولید کندهمزمان با افزایش اسید ریبونوکلئیک و پروتئین میزان تقسیم یاخته ای افزایش یافته و در دور ه تمایز مرفولوژیکی بعاز تغییرات اساسی در جوانه قسمت های مختلف گل تشکیل می شود.

بنابراین مراحل تمایزفیزیولوژیکی و مرفولوژیکیی جوانه های بارور عبارتند از:

گل انگیزی(Flower induction) :پدیده کیفی بوده و از طریق تغییرات تعادل هورمونی به وقوع می پیوندد.
گل آغازی(Flower initiation) : به فرآیندی تلقی می شود که در طی آن اثر بازدارندگی ژن ها تشکیل گل را متوقف می گردد و در این مرحله یاخته های اولیه بعد از تغییرات لازم از جمله تولیدRNA جدید برای سنتز پروتئین های مورد نیاز موجب گل آغازی می شوندو در پایان این مرحله تمایز یاخته ها انجام می گیرد در این مرحله تغییرات قابل مشاهده نبوده و صرفاً به صورت بیوشیمیایی می باشد.
اختصاصی شدن یا تمایز (Differentioation) : در این مرحله قسمتهای مختلف گل تشکیل می شود و در اکثر درختان میوه تمایزیابی جوانه هاوتشکیل طرح اولیه گل در طول فصل رشد صورت می گیرد.
نمو یا تشکیل شکوفه گل(Flower formation) : در این مرحله یاخته ها رشد سریع انجام داده و قسمت های مختلف گل قبل از خواب زمستانی و در برخی موارد بعداز استراحت تکامل می یابد.
شکفتن یا گلدهی(Bloom) : در این مرحله گل تکامل یافته در بهار شکفته می شود.

با توجه به مراحل فوق می توان گفت که فرآیند تغییرات تدریجی تشکیل جوانه گل یک فرآیند به شدت پیچیده است و تحقیق در این امر مستلزم آن است که در خت در مرحله نمو صحیحی قرار گیردو شرایط محیطی و فیزیولوژیکی درخت باید وسیله انجام این فعالیت باشد و دیگر فرآیند ها همزمان درخت نیز باید همسو بوده و مانع تشکیل جوانه گل نگردند. این عوامل موثروتاثیرگذارعبارتند از:

شدت نور: شدت نوری که به یک جوانه می تابد بر آغازیدن جوانه گل موثر است و هرچه این شدت بیشتر باشد تشکیل گل افزایش می یابد.بطورکلی در تاج درخت سه ناحیه از این نظر تشخیص داده شده.
الف: بخش بیرونی تاج که بطورکل در معرض نور است(70 تا100 درصد نور کامل خورشید)
ب: تاج نیمه روشن که در معرض30 تا 70 درصد نورخورشید است.
ج: بخش درونی تاج که در معرض کمتر 30 درصد نورخورشید است.
نکته مهم شکل تاج درخت و نفوذ نور در آن می باشد بطوری که در قسمتهای داخلی و مرکزی درخت بعلت کاهش دسترسی به مواد کربوهیدرات ، کم شدن رشد بافتهای مریستمی ، کاهش شدید فعالیت مقصد (Sink) کربوهیدرات و جلوگیری از تشکیل جوانه گل نهایتاً میوه کافی تشکیل نمی شود لذا درختان با شاخ وبرگ زیاد می بایست هرس شوند.
هرس: هرس تابستانه برای افزایش نفوذ نور، تحریک دوباره رشد و کنترل اندازه درخت به مقدار زیادی بکار برده می شود ولیکن باید در مورد هرس دقت زیادی نمود چراکه در درختان جوان هرس باعث تشدید رشد رویشی و به تاخیر انداختن تشکیل جوانه گل می شود و در درختان مس به خاطرکاهش نقاط رشد میزان رشد رویشی تشدید می گردد .اما هرس ریشه به علت کم حجم شدن ریشه ها مقدارکمتری آب و در مواد غذایی در اختیار در خت قرار داده و باعث افزایش گلدهی می شود.
سطح برگ: سطح برگ روی سیخک به استعدادآن برای تشکیل جوانه گل ارتباط دارد بطوری که برای حداکثر گل آوری 109تا 160 سانتیمتر مربع سطح برگ در هر سیخک لازم است لذا با کاهش سطح برگ که باعث کاهش کربوهیدرات در درختان و نهایتاًکاهش گلدهی را موجب می شود.
نوع پایه: پایه های پاکوتاه و پایه هایی که از طریق تکثیر غیر جنسی تکثیر می شوند زودتر به گل می روند که احتمالاً علت ان تنطیم ژنتیکی آهنگ رشد و تولید محرک های گل آوری می باشد.
تنظیم کتننده های رشد گیاهی: تولید محصول زیاد در یک سال بعلت تولید هورمون جیبرلین توسط بذر منجر به کاهش تشکیل جوانه گل در سال بعد می شود در چنین موارد استفاده از تنک کننده ها مانندسوین ، اسید نفتالین استیک و دی نیترو با کاهش میوه باعث کاهش جیبرلین و نهایتاً افزایش گلدهی را در بر دارد .
دما: دما در فصل تابستان در هنگام تشکیل جوانه گل موثر است بطوری که دماهای بالادر اواسط تا اواخر تابستان به علت تغییردر آهنگ رشد شاخسارها ، تشکیل جوانه گل را کاهش می دهد.
تغذیه: کود ازته و مواد ریزمغذی مانند بر و روی در تشکیل جوانه گل نقش داشته بطوری که مصرف فراوان کودهای ازته نه تنها باعث تاخیر در گلدهی می شود بلکه در درختان بارور کاهش گلدهی را موجب می شود و کمبود روی بطور مستقیم و نامستقیم در محدود کردن مقدار کربوهیدرات که کاهش رشدو تکامل گیاه و همچنین سنتزاکسین دخالت دارد وبا توجه به این که سیتوکنین برای تقسیم یاخته ای و رشدو تمایز یاخته ها و بافتها ضروری است کمبود آن سنتز این هورمون را گاهش می دهد.
رطوبت: در زمان گلدهی رطوبت افزایش گلدهی را در بر دارد چون رشد رویش را کاهش داده و موادغذایی را در اختیار درخت قرار می دهد.
باز وبسته بودن شاخه ها: در شاخه های افقی بعلت افزایش کربوهیدرات و احتمالاً سنتز اتیلن باعث افزایش گلدهی می شود.
پوست برداری و حلقه برداری (Scolrling and Rining) : پوست برداری باعث افزایش گلدهی در شاخه ها و در درختان جوان باعث زودباردهی می شودواز طرفی حلقه برداری در مورد به گل نشاندن درختان پر کننده و نیز جهت تسریع گلدهی نهال های جوان در برنامه های اصلاح درختان استفاده می شود. نکته قابل ذکر این است که حلقه برداری در شاخه های کوچک و درختان خیلی جوان که برگهای آنها بر اثر عوامل مختلف ریزش کرده اثری در افزایش گلدهی ندارد.زمان حلقه برداری چند هفته قبل از تشکیل جوانه های گل در بهار و مکان آن تنه یا شاخه های اصلی است.
فتوپریودیسم: عکس العمل گیاهان نسبت به تابش متوالی نور فتوپریودیسم نام دارد و این عکس العمل به طول روز برای جوانه گل مربوط به ماده رنگیزه ای بنام فیتوکروم می باشد.
نسبت C به N : هرچه این نسبت بالاتر باشد گلدهی افزایش خواهد یافت.
طول دوره استراحت و نیاز سرمایی: عدم تامین نیاز سرمایی زمان گلدهی را به تاخیر انداخته و ریزش گل افزایش می یابد.
عرض جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا: می توان گفت که با افزایش ارتفاع از سطح دریا زمان گلدهی نیز تاخیر می افتد.

منبع:

گرده افشانی و تشکیل میوه- ترجمه دکتر مجید راحمی

میوه های دانه ریز- تالیف رسول جلیل مرندی

میوه کاری در مناطق معتدله- یوسف رسول زادگان

فیزیولوژی درختان میوه مناطق معتدله- ترجمه علیرضا طلایی

معرفی انگور

2009-12-04T20:00:00.000-08:00

مقدمه

انگور از نظر ميزان توليد يكي از مهمترين ميوه هاي دنيا و ايران است . ايران يكي از كشورهاي عمده ي توليد كننده ي كشمش است و از نظر ميزان توليد بعد از كشورهاي آمريكا و تركيه قرار دارد.مهمترين استانهاي توليد كننده انگور عبارتند از خراسان، قزوين، آذربايجان شرقي و آذربايجان غربي.

عمر درخت انگور به طور متوسط75 تا 80 سال است. درخت انگور به 2 تا 3 ماه سرماي زمستاني نياز دارد براي تامين اين نياز سرمايي دمايي بين 7 تا 10 درجه سانتيگراد به مدت 2 تا 3 ماه لازم است . انگور در برابر سرما مقاوم است و مي تواند در زمستان تا 18- درجه سانتيگراد را تحمل كند ولي دماي پايين تر از اين باعث خشك شدن شاخه اي انگور مي شود.

ريزش باران در تابستان باعث پوسيدگي آن مي شود به اين ترتيب منطقه مي بايست فاقد باران هاي تابستان به ويژه در ماه هاي خرداد ، تير و مرداد باشد.

مراحل پرورش انگور

1- مراحل آماده سازي زمين و كاشت

انگور مي تواند در اغلب خاكها رشد كرده و محصول بدهد و حساسيت مخصوصي نداشته و اغلب محدوديتهاي معمول خاك(شوري و قليائيت نسبي) را به خوبي تحمل مي كند.همچنين در برابر آهك خاك حساس نبوده و حتي در خاك هايي كه حاوي بيش از 50% آهكند به خوبي رشد مي نمايند اما بايستي تا حد امكان از خاك هاي سنگين فاقد زهكشي و خاك هاي همراه با نمك فراوان پرهيز نمود ، خاك هاي عميق با زهكشي خوب براي رشد انگور بسيار مناسب هستند .

روش هاي متداول كاشت انگور به صورت جوي پشته ايي و غرقابي مي-باشد كه ابتدا در اسفند ماه زمين را شخم زده و با نهركن يا بيل مكانيكي جوي به عمق 80 سانتي متر تا 5/1 متر تهيه مي كنند .در روش جوي پشته ايي چاله-هايي را به فاصله ي 5/1 متر از دو طرف پشته جهت غرس نهال آماده مي كنند. براي كاشت بوته مو ابتدا قلمه هايي از آن را در فصل بهار، قبل از جوانه زدن در جايي به عنوان مخزن مي كارند،در بهار آينده كه داري ريشه شد از مخزن با احتياط در مي آورند و آن را در گودال هايي كه در آن مخلوطي از كود حيواني و يا ماسه بادي و مقداري كود شيميايي فسفات و پتاس قرار دارد مي كارند.

2- مرحله داشت

اين مرحله شامل كود دهي، آبياري، مبارزه با علف هاي هرز، هرس كردن و مبارزه با آفات است.

كود دهي: در اين مرحله از كود ازت در فواصل آبياري كه در باغات 1 تا 4 ساله معمولاً 7تا 8 مرحله مي باشد استفاده مي كنند.از كود ازت جهت رشد رويشي انگور استفاده مي شود.

آبياري: درخت انگور از خرداد ماه تا آخر شهريور ماه كه ممكن است تا نيمه ي مهرماه هم طول كشد نياز به آبياري دارد هر درخت انگور در روش جوي پشته- ايي تقريباً100ليتر آب در هفته نياز دارد

مبارزه با علف هاي هرز : جهت مبارزه با علف هاي هرز ، تاكستان را در فروردين ماه هر سال زماني كه علف هاي هرز شروع به جوانه زدن مي كنند بيل مي زنند تا اين علف ها را از بين بروند اين عمل توسط نيروي انساني زيادي انجام مي گيرد

هرس كردن : به منظور تربيت مناسب بوته ي انگور به طرف پشته از سال سوم به بعد اقدام به هرس بوته ها مي كنند كه اين كار در زمستان زماني كه دماي محيط بيش از 5 درجه باشد يا در بهار پس از بيدار شدن بوته ها از خواب زمستاني ( زماني كه بوته ها تازه شروع به جوانه زدن مي كنند ) انجام مي گيرد.

مبارزه با آفات : آفات مهم انگور به شرح زير مي باشد :

1. زنجره مو

2. زنجرك مو

3. خوشه خوار انگور

و بيماري هاي انگور عبارت اند از :

1. بيماري سفيدك دروغين يا داخلي مو

2. بيماري پوسيدگي سفيد ريشه ي مو

3. بيماري سفيدك سطحي يا حقيقي مو

شايع ترين بيماري بوته ي انگور سفيدك سطحي يا حقيقي مو مي باشد كه عامل آن گونه اي از قارچ ها به نام تر پازول ها است . جهت مبارزه با اين نوع بيماري گوگرد جامد را به شكل پودر روي برگ ها مي پاشند همچنين براي اين كار از قارچ كش آبي توپاس استفاده مي كنند اين عمل 3 بار در تابستان به فاصله ي 1 ماه انجام مي شود .

3-مرحله برداشت

مهم ترين عامل در رسيدن حبه ي انگور مقدار دما مي باشد . تابش آفتاب و ميزان مناسب دما باعث بالا رفتن كيفيت انگور مي شود . توليد محصول انگور از سال سوم عمر نهال شروع مي شود زمان برداشت انگور بسته به نوع خاك ، دماي هوا ، ميزان آب از نيمه ي دوم شهريور ماه شروع و تا نيمه ي اول مهر ماه ادامه دارد اگر برداشت انگور جهت توليد كشمش باشد از 15 شهريور ماه اقدام به بر داشت اين محصول مي كنند برداشت انگور به وسيله ي نيروي انساني انجام مي گيرد . در باغ هاي مرغوب و در بهترين شرايط ميزان برداشت انگور 50 تن در هكتار مي باشد كه هر درخت انگور ممكن است تا 200 كيلو گرم انگور بدهد .

نحوه مراقبت از انواع گل و گیاه

2009-11-23T00:13:00.000-08:00

آب داخل ظرف، گلدان و یا محفظه ای کـه گـیـاهان را در آن قرار داده اید، به صـورت روزانـه عـوض کرده و داخل ظرف آب تازه بـریزید. اگر حتی داخل ظرف فوم و یا اسفنج مخصوص هم وجود داشته باشد، شما باید تا بالای اسفنج و یا فوم آب بـریزید، با این کار گل ها عمر داراز تری خواهند داشت.

● به گل های خود به صورت روزانه رسیدگی کنید
آب داخل ظرف، گلدان و یا محفظه ای کـه گـیـاهان را در آن قرار داده اید، به صـورت روزانـه عـوض کرده و داخل ظرف آب تازه بـریزید. اگر حتی داخل ظرف فوم و یا اسفنج مخصوص هم وجود داشته باشد، شما باید تا بالای اسفنج و یا فوم آب بـریزید، با این کار گل ها عمر داراز تری خواهند داشت.
اگر کل آب ظرف را عوض می کنید، بهتر است خود ظرف را نـیز بشویید. برای اینکه گل های شما مدت زمان بیشتری تازه و سالم بـمانند مـی تـوانـید از انـواع مخـتـلف غذاهای مخصوص گل و گیاهی که در بازار موجود است، استــفاده کنید. به این منظور میـتوانید مقـداری از غذای مخصوص را در گلدان حاوی گل بریزید. می توانید این غذاها را از گل فروشی ها تهیه کنید. این نوع غذاها مواد مورد نیاز گیاه را به آن می رساند، از رشد باکتری هایی که منجر به مسدود شدن ساقه گیاه و عدم رسیدن آب به قسمت های بالایی می شوند، جلوگیری می کنند، جوانه ها و غنچه ها را شکوفا کرده، و به طور کلی عمر دسته گل شما را افزایش می دهند. استفاده از این مکمل های غذایی برای گیاهان یکی از بهترین راههای افزایش طول عمر آنها است، فقط باید دقت داشته باشید که طبق دستورالعملی که بر روی بسته مکمل نوشته شده عمل کنید. اگر به طور صحیح از این مکمل ها استفاده نکنید، امکان آسیب رسیدن به گل ها وجود دارد.
● برش مکرر ساقه ها
هـر چـند روز یکبار، گل ها را از ظرف خود خارج کرده و سـاقـه هـای آنها را کـوتـاه کـنـید. از انتـهای سـاقه بـه انـــدازه ۳ تا ۴ سانتیمتر کوتاه کنید. برای اینکه گیاه بتواند به بالاترین میزان آب را بـالا بکشد، باید انتـهای سـاقه را بـه صـورت زاویـه دارد ببرید. میـتوانید از یک چاقوی تیز، یا قیچی باغبانی استفاده
کنید. سعی کنـید بـه ساقـه ی گـل فشـار وارد نـکنید چرا که هـر آسیــبی که به ساقه برسد از جذب آب ممانعت خـواهـد کرد. هر گونه شـکوفه و یـا بـرگ آسیـب دیده را نیز از گل جدا کنید. برای اینکه به ساقه ها آسیبی وارد نشـود مـی توانـید پیش از درآوردن گل ها از ظرف آنها را با یک نخ به هم متصل
کنید و سپس از داخل گلدان جدا نمایید. سپس آنها را داخل ظرف جدیدی که با آب تازه و مکمل مورد نظر پر شده است، بگذارید و نخ را از اطراف آن باز کنید.
● آب را عوض کرده و مکمل غذایی به آن اضافه کنید
ابتـدا بایـد گـلدان را تمـیز کـرده و سپـس آب را بــه دمای اتاق رسانده و مکمل را به آن اضافه کرده و سپس گلها را در داخل آن قرار دهید. باید مطمئن شوید که هیچ گونه خار و خاشاک یا غباری روی آب قرار نگرفـته باشد (مانند برگ و قسمتهای مختـلفی از سـاقه) چرا که این امـر مـی تواند بـاعث تشدیـد
رشـد بـاکتری ها در گلدان شده و عمر گل ها را کاهش دهد.
● گل ها را در محیط خنک قرار دهید
دمـای منـاسب برای بیشـتر گـل هــا چیزی در حدود ۶۵ تا ۷۲ درجه فارنهایت (۱۸ تا ۲۲ درجه سلسیوس) بوده و بهتر است بـه طور مستقیم در زیر تـابش نـور خـورشید گـرمـا و سـرمای شـدید قرار نگیرند. همچـنـین نباید گـل ها را در زیـر فـن هـای سقـفی و یـا در بـالای تلویزیـون و مـکان هایی که اشعه های
گرم از آن ساطع می شود قرار دهید چـرا که این گونه وسایل از خود گرما تولید کرده و سبب می شوند کـه گـل آب خـود را از دسـت بدهـد. همـچنین نـباید گـلدان را در کـنـار میوه های رسیده قرار دهید. چرا که میوه از خود قدری گاز اتیلن ساطع می کند که می توان برای گـل ها مضر باشد و آنها را به طور
نابهنگام پژمرده کند.
● آلسترومریا
غنچه های این گل کیپ و سفت هستند. اگر به خوبی از آنها مراقبت کنید تا آخرین حد باز می شوند. آلسترومریا جزء گل هایی است که همیشه تشنه ی آب است. به همین دلیل باید گلدان را دائماً نگاه کنید تا آب آن کم نشده باشد و اگر داخل گلدان اسفنج گذاشته اید، باید دائماً به آن سربزنید و از خیس بودن آن اطمینان حاصل کنید. هر بار که آب گلدان را عوض می کنید باید از غذای مکمل جدید داخل آن بریزید.
● آماریلیس
شکوفه های این گل نیز تا آخرین حد باز خواهند شد. به این منظور ساقه های آن باید تمام مدت سرشار از آب باشند. به همین دلیل زمانی که آب آن را عوض کرده و ساقه ها را کوتاه می کنید، گل ها را باید برعکس کرده و داخل ساقه ی آن آب بریزید. انتهای ساقه ها را با دست بگیرید و یا با نخ پنبه ای ببندید تا وقتی آنها را برعکس می کنید آب آن به بیرون نریزد و زمانیکه گل ها را مجدداً به گلدان باز گرداندید، نخ را از انتهای ساقه ها با کنید. اگر در طول زمانی که گل ها را از داخل گلدان در آورده اید به آنها آب نرسد احتمال دارد ساقه ها ترد و شکننده شده و به راحتی خم شده و بشکنند. سعی کنید آنها را به طور روزانه هرس کنید. زمانیکه غنچه های جدید باز شدند به آرامی غنچه های قبلی که قدری پژمرده شده اند را از ساقه ی اصلی جدا کنید.
● شقایق
همان مراقبت های متداولی که در بالا توضیح داده شد در مورد شقایق هم صدق میکنند، اما از آنجایی که ساقه های آنها خیلی لطیف و آسیب پذیر می باشند، باید آنها را با ملایمت در دست گرفته و به آرامی کوتاه کنید. طبیعت حساس و لطیف گل های شقایق حاکی از این مطلب است که عمری بیش از ۳ تا ۵ روز ندارند.
● BELLS OF IRELAND (شیپوری)
این گل های کوچک، معطر، سبز رنگ و زنگوله ای شکل به صورت حقه ای در کنار هم چیده شده اند و هر یک از زنگوله ها شکوفه ی سفید رنگی در داخل خود جای داده است. اگر بر طبق دستور العمل هایی که در بالا به آنها اشاره کردیم، عمل کنید مطمئن باشید که شیپورهای شما برای مدت زمانی نزدیک به ۷ تا ۱۰ روز شادابی و طراوت خود را حفظ خواهند کرد.
●BIRDS OF PARADISE
هر شاخه از این گل دارای حداقل ۴ تا ۵ گل می باشد. گاهی اوقات تنها یکی از آنها باز است و بقیه به گونه ای در بخش های دیگر ساقه مخفی شده اند. زمانیکه یکی از گل های موجود به حالت پژمردگی رسید، باید آنرا جدا کرده و اجازه دهید تا گل های دیگر از زیر برگ چه های قایقی شکل گل به بیرون بیاند. اگر گل بیرون نمی آمد، می توانید آنرا به آرامی با دستتان از لا به لاله ی ساقه و برگ خارج کنید. این گل های زیبا به درجه حرارات زیر ۵۰ درجه فارنهایت حساس می باشند به همین دلیل سعی کنید که آنها را در جای گرم نگهداری کنید.
● کالاس (هم انواع بزرگ و هم انواع مینیاتوری)
همان مواردی که در بالا به آنها اشاره شد، برای این قسمت نیز صدق می کنند اما از آنجایی که چمچمه های این گل (قسمت رنگی گل) به سادگی پژمرده می شوند، در زمان دستکاری آنها باید خیلی مراقب بوده و به آرامی با آن برخورد کنید. کالاس دارای ساقه های کلفت و گوشتی می باشد که وقتی از عمر آن می گذرد، در قسمت انتهایی ساقه پیچ می خورد. برای اینکه بالاترین عمر را در داخل گلدان داشته باشند، باید هر دو روز یکبار ساقه های آن را کوتاه کنید. این نمونه از گل نیز از جمله انواع گل های تشنه است به همین دلیل باید آب آن را به صورت مکرر چک کنید.
● میخک صد پر
همان مواردی را که در بالا به آن اشاره کردیم، در مورد میخک هم صدق می کند به علاوه اینکه این گل به گاز طبیعی اتیلن که می تواند از طریق میوه، سبزی، و گل های پژمرده آزاد شود، حساسیت بیشتری نشان می دهد. (این گاز برای انسان و حیوان مضر نیست). برای اینکه بهترین نتیجه را بگیرید این گل ها را به دور از منابع تولید اتیلن نگهداری کنید. زمانیکه ساقه ها را برای ترمیم گیاه، برش می زنید از بالای یکی از گره هایی که بر روی ساقه ایجاد شده این کار را انجام دهید. این امر به گیاه اجازه می دهد تا آب را در حد نیاز خود از ساقه بالا بکشد. بسته به انواع مختلف این گیاه، میخک میتواند عمری در حدود ۷ تا ۱۴ روز داشته باشد.
● داودی
این گل ها در رنگ ها و اشکال مختلف یافت شده و با تعداد گلبرگ های مجزا یافت میشوند. گاهی اوقات در رنگ های غیر معمول دیده شده و با شکوفه های تکی و یا چند تایی در هر ساقه، دارای زیبایی خاصی می باشند. هر یک از گلبرگ ها که زرد شده و یا رو به پلاسیدگی می رفتند، باید از ساقه جدا شوند. برگ های این گل گاهی اوقات از گلبرگ ها نیز زودتر پلاسده می شوند. کوتاه کردن ساقه ها جذب مطلوب آب را افزایش داده و عمر گل را در داخل گلدان افزایش می بخشد. عمر متوسط گل های داودی در گلدان چیزی در حدود ۷ تا ۱۲ روز می باشد.
● نرگس
این گل در آب کم عمق می تواند عمر بسیار درازی داشته باشد؛ به ویژه اگر ساقه های آن را به طور مکرر کوتاه کرده و آب را عوض کنید و غذای مکمل به آن اضافه نمایید. هر دو تا سه روز یکبار تنها در نیمی از گلدان آب بریزید. می توانید پوسته ی محافظ را به حال خود باقی گذاشته و یا آنرا به آرامی از ساقه جدا کنید. زمانیکه ساقه های نرگس را کوتاه می کنید این پوسته ها از خود نوعی شیره در داخل آب ترشح می کنند که عمر سایر گل ها را کوتاه می کنند. برای جلوگیری از این مشکل می توانید پس از برش ساقه ها برای ۱۲ ساعت آنها را در یک گلدان مجزا قرار دهید و سپس با گل های دیگر در یک گلدان قرار دهید. در گل آرایی های جدید دیده می شود که گل نرگس را همراه با پیاز و ریشه آن تزئین می کنند. به این منظور گل روی ریشه ها را با آب شسته و میتوانید از کلیه ی گیاه از ریشه گرفته تا ساقه و برگ و گل لذت ببرید.
● مینا
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت و نگهداری از سایر گل ها در مورد این گل نیز صدق می کند، تنها با این تفاوت که باید به یاد داشته باشید این گل نیازمند میزان آب زیادی است به همین دلیل باید به طور مکرر گلدان را چک کنید و آن را همیشه پر از آب نگه دارید.
● ارکیده
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت و نگهداری از سایر گل ها در مورد این گل نیز صدق می کند؛ فقط توجه داشته باشید که این گل بسیار حساس بوده و به هیچ وجه نباید در معرض گاز اتیلن که از میوه ها، سبزی ها، و مواد فاسد شده ی گل ها ساطع می شود قرار بگیرد.
● فریزیا
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت و نگهداری از سایر گل ها در مورد این گل نیز صدق می کند، فقط باید دقت داشته باشید که این گل ها قرار گرفتن در آب همدما با اتاق را ترجیح می دهند. شکوفه های این گیاه مانند دندانه های شانه در امتداد یکدیگر قرار گرفته و از بزرگ به کوچک ردیف هستند. زمانی که شکوفه ها دوران نخست زندگی خود را طی می کنند و پیر می شوند، باید آنها را از ساقه جدا کنید تا گل همچنان جذابیت و زیبایی خود را حفظ کند.
● جربرا (ژرورا)
ساقه این گیاه به شدت نسبت به باکتری هایی که ساقه را مسدود می کنند حساس است. اگر ساقه هایشان مسدود شوند، سر گل حالت پژ مرده گرفته، خم شده، و به پایین متمایل می شود. برای طولانی تر شدن عمر این گیاه به صورت مکرر آب آن را عوض کرده و هر یک تا دو روز در میان به آن مکمل غذایی اضافه کنید. از آنجایی که این گل ها به شدت به گاز اتیلن و باکتری حساس هستند، سعی کنید گلدان را همیشه تمیز نگه داشته و در محیط خنک و پاک بگذارید.
● سنبل
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت و نگهداری از سایر گل ها در مورد این گل نیز صدق می کند، اما در ذهن داشته باشید که وقتی ساقه های آنها را می برید، نوعی شیره گیاهی آزاد می کند که عمر سایر گل ها را کاهش می دهد. برای جلوگیری از این امر پس از کوتاه کردن ساقه ها آنها را در یگ ظرف جداگانه قرار داده و پس از ۱۲ ساعت در کنار گل های دیگر بگذارید. در روش های گل آرایی به شیوه ی نوین گل سنبل را با پیاز و ریشه ی آن تزئیین می کنند. خاک را از روی ریشه گیاه می شویند تا از کثیف شدن آب جلوگیری شود.
● ادریس
این گیاه دارای شاخه های چوبی هستند. اگر شکوفه های این گل پیش از شکوفایی پلاسیده شدند، برای اینکه از خراب شدن کلی گیاه جلوگیری کنید، باید آنها را از ساقه جدا نمایید. زمانیکه ساقه ها را کوتاه می کنید می بایست حتماً به قسمت انتهایی آن فرم زاویه دار بدهید و حداقل برای یک ساعات آن را در آب ولرم قرار دهید. با این کار گل دو مرتبه جانی تازه میگیرد و آماده پیوستن به جمع گل های دیگر میشود. برای بدست آوردن بهترین نتیجه، میزان آب موجود در داخل گلدان را تا بالاترین حد افزایش دهید. این نوع گل را همچنین می توانید خشک کنید. برای اینکه گل ها هر چه زیباتر خشک شوند، آنها را سر و ته کرده و در مکانی گرم قرار دهید. البته رنگ گلبرگ ها به مرور زمان کمرنگ تر می شود اما گل های خشک شده را می توانید برای مدت زمانی در حدود ۹ ماه تا یک سال نگهداری کنید.
● زنبق
این گل هم دارای شکوفه های متعدد بسیار کوچکی می باشد که به مرور زمان شکوفا خواهند شد. این شکوفه ها در عرض ۲ روز شکوفا می شوند. شکوفه های زیبا و آبی رنگ این گل در کنار لاله و سوسن از جذابیت خاصی برخوردار می شوند. هر چند عمر کوتاهی دارند اما به گلدان ها زیبایی و جذابیت خاصی می بخشند. آب را تا بالاترین حد گلدان بریزید و از ایجاد باکتری در گلدان جلوگیری کنید. در گلدان در حدود ۳-۵ روز عمر می کنند.
● سوسن
گرده افشانی گل سوسن می تواند سبب ایجاد لکه بر روی لباس و مبلمان شود، به همین دلیل پیش از اینکه آن را با گل های دیگر در داخل گلدان قرار دهید، سعی کنید نرینگی آن را با دستمال به آرامی پا ک کنید. این کار را باید هر چند روز یک بار انجام دهید. کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت از گل را که در بالا به آنها اشاره شده در مورد این گل نیز رعایت کنید و دقت داشته باشید که گل سوسن به راحتی پلاسیده شده و از بین می رود، به همین دلیل هنگامیکه آنها را در دست می گیرید باید مراقب باشید و آنها را به آرامی در دست بگیرید. شکوفه های این گل به ترتیب باز می شوند و شما می توانید گل هایی را که عمر خود را کرده اند و به ساقه ی اصلی نزدیک هستند را جدا کنید.
● لیزیانتوس
دارای شکوفه های پررنگ رزی شکل است که اگر از آن مراقبت مطلوب بعمل بیاید، برای مدت زمانی در حدود ۷ روز شاداب باقی خواهد ماند. بسیاری از شکوفه های باز نشده که دارای رنگ می باشند به طور کامل باز خواهند شد. ممکن است شکوفه های کوچک تر که بی رنگ هستند باز نشوند اما می توانند از شکوفه های دیگر محافظت کنند.
● گل صدتومانی
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت از گل را که در بالا به آنها اشاره شده در مورد این گل نیز رعایت کنید و از قرار دادن این گل در زیر نور مستقیم خورشید خودداری کرده و آنرا در محلی خشک قرار دهید. گلفروش ها این گل ها را معمولاً زمانی که در دسته گل قرار می گیرند، به صورت غنچه می گذارند تا پس از چند روز غنچه هایش باز شوند. غنچه های تازه باز شده بسیار حساس بوده و به سرعت از بین می روند به همین دلیل به آنها فضای کافی داده و فقط در صورت لزوم آنها را حرکت دهید. با مراقبت مناسب در حدود ۷ روز نیز عمر خواهند کرد.
● رز
کلیه موارد ذکر شده برای مراقبت از گل و گیاه را که در بالا به آنها اشاره شده در مورد این گل نیز رعایت کنید و هر گونه گلبرگ بد رنگی را از آن جدا کنید. گلبرگ های پلاسیده و برگ هایی که زیر خط آب قرار داشتند را جدا کنید. برش مکرر ساقه ها سبب افزایش طول عمر رز می شود.
اگر احساس کردید که گل رز شما در حال پلاشیده شدن است، می توانید مجدداً آنها را تر و تازه و شاداب کنید. به این صورت که در حدود ۵ سانتی متر از انتهای ساقه ی آنرا جدا کنید. سپس وان یا ظرفشویی را از آب پر کرده و تمام گیاه را در آن فرو ببرید. اجازه دهید که گلبرگ ها برای ۲۰ تا ۶۰ دقیقه آب جذب کنند و بعد آنها را دو مرتبه داخل گلدان قرار دهید.
گل های رز در جای خنک عمر بیشتری خواهند داشت اما اگر می خواهید غنچه های آن زودتر باز شوند، آنها را به طور موقتی در جای گرم قرار دهید (البته نه در محیطی گرم تر از ۸۰ درجه ی فارنهایت).

زعفران Saffron

2009-11-14T02:21:00.000-08:00

زعفران گرانقيمت ترين ادويه در جهان مي باشد، زعفران همان کلاله و يا پرچم قرمز رنگ گياه زعفران است، که حدود 130 عدد از آن 1 گرم ميشود. در حال حاضر زعفران به وسيله دست توليد و آماده ارايه به بازار مي گردد و اين شايد يکي از دلايل بالا بودن قيمت آن که بين 2 تا 10 دلار براي هر گرم باشد لازم به ذکر است که اين تنوع قيمت مربوط به فصل فروش، محل فروش و ... مي باشد.

زمان توليد اين گياه فصل پاييز است

توليد کنندگان و محل توليد Producer and Land of Cultivate

زعفران گياه بومي آسيا بوده و از اينجا به ديگر نقاط جهان برده شده است در حال حاضر بهترين زعفران را مي توان در ايران و هند يافت اما در نقاطي مانند اسپانيا، يونان، فرانسه و ترکيه نيز به صورت اصولي کشت و توليد مي شود.

طعم و عطر Flavour and Perfume

بو و طعم تند و قوي آن بعلاوه خوشبويي زياد آن جالب توجه مي باشد.

کاربرد Application

زعفران مقوّي است و غذا را خوشرنگ و خوشبو مي كند.

به علت رنگ جذاب و کيفيت آن در آرايشگري، رنگ رزي و يا رنگ آميزي لباس نيز استفاده مي شود.

جهت رنگ دهي به غذا ار آن استفاده مي شود، در واقع کاربرد و يا موارد مصرف اين ادويه را مي توان در تهيه وانيل، کيک، غذاهاي خوش رنگ، محصولات وابسته به شير، پنير زعفراني که حقيقتا طعم بسيار دلنشيني هم دارد و صدها نمونه ديگر همه و همه برگرفته از عطر و بوي اين گياه فوق العاده مي باشد.

رنگ آميزي لباس امپراتور و خانواده وي در چين به وسيله زعفران انجام مي شده است

شاهزادگان و خانواده هاي ثروتمند اروپايي نيز معمولا از لباس هاي ابريشمي رنگ شده توسط زعفران استفاده مي نموده اند.

بر اساس نوشته هاي موجود در موميايي هاي مصري استفاده از زعفران در آن دوران مشخص شده است.

رنگ دهي بالاي زعفران تا حدود 1 به 200000 نيز قابل توجه است.

دمكرده زعفران براي معده مفيد است و سرفه را هم مداوا مي كندو علاوه بر آن طعم دلنشين آن آرامشبخش مي باشد، شربت زعفران براي دريازدگي مفيد است و براي درمان جوش و كورك و پيشگيري از بيماري طاعون، در حد اعتدال در حال ناشتا مصرف مي شود. در انواع شربتها و بستني نيز مصرف دارد[1]. پيشينيان، از رنگ زعفران، براي نوشتن و نقاشي كردن بهره مي گرفته اند. در حاشيه بعضي سندهاي قديمي، هنوز هم نقاّشيهاي زعفراني بچشم مي خورد. دور قباله هاي ازدواجي كه از قديم باقي مانده همه جا داراي نقاشيهايي با رنگ زعفران است. در ضمن در آشهاي نذري، شله زرد و آش اُماج هم - علاوه بر غذاهاي روزانه و مهمانيها- از ساييده زعفران استفاده مي شود. شيريني سازي و رنگ آميزي كاغذ و ابريشم به كار مي رود[2]. زنان هندي در جنشهاي مذهبي، خال زعفران بر پيشاني مي گذارند.

[1] زعفران داراي مواد زيادي است از جمله: الف- اسانس، كه همان بوي خوش زعفران است. ب- كروسين يا مادّه رنگي زعفران. ج-هتروزيد تلخ، كه هضم غذا را در معده آسان مي كند.

[2] زعفران داراي(3/1 تا 5/7) درصد روغن است كه مصارف دارويي دارد. دم كرده حتي سه يا چهار تا زعفران مي تواند كساني را كه مبتلا به ادرارهاي متواليند مداوا كند. زعفران را به منظور صفاي چهره و تسكين كبد از غلبه صفرا نيز تجويز مي كنند. از طرفي براي فرونشاندن آماس چشم مفيد است و حواس آدمي را سرزنده مي كند. در زمانهاي دور زعفران را در كيسه كوچكي به گردن بيماران مبتلا به آبله مي آويختند و عقيده داشتند كه تاولهاي آبله را زودتر مي رساند و موجب تسكين خارش است.

كنترل حشرات و جوندگان و بند پايان موذي بعد از وقوع بلاهاي طبيعي:

2009-10-26T01:47:00.000-07:00

تغييرات و دگرگوني طبيعت هميشه با تخريب ساختمانها ، مرگ، رنج و درماندگي،گسيختگي زندگي مردم ، بيماري و .... همراه است . زلزله ، طوفان ، سيل ، رانش زمين و .... از بلاهاي طبيعي ميباشند كه ويرانيهاي بسيار زياد پيامد آن است ضمن اينكه شرايط ويژه اي را ايجاد ميكنند و مردمي كه در چنين شرايطي قرار ميگيرند ناچارا"به سرپناه ، امكانات بهداشتي ، مواد غذايي ، پوشاك و مراقبتهاي پزشكي نياز دارند . بدنبال هر دگرگوني انواع بيماريهاي واگير و غير واگير به علت حضور عوامل بيماريزا در محل شيوع مي يابند كه بايستي در جهت كاهش آنها اقداماتي اساسي صورت گيرد .فعاليت و اقدامات بهداشتي براي جلوگيري و كنترل سريع بيماريها بعد از بلاهاي طبيعي امري اجتناب ناپذير است .

دوره فعال بلايا ممكنست از چند ثانيه تا چند روز بسته به نوع بلا به طول بيانجامد .

اولين اقدام عبارتست از :

نجات اشخاص مجروح ، تخليه و مراقبت از مجروحين ، يافتن و دفن جنازه افراد و لاشه حيوانات تلف شده و درصورت شكستگي لوله ها ، تعمير آنها.

بعد از وقوع بلايا نجات و مراقبت از قربانيان حادثه ، عمليات امداد كه شامل ايجاد سر پناه مناسب و كمپ هاي بهداشتي ، تامين آب سالم ، ايجاد توالتهاي بهداشتي ، تامين مواد غذايي و پزشك ، تعمير لوله هاي آب و گاز ، كابل برق و .... كنترل ناقلين و آموزش بهداشت به بازماندگان حادثه .

در اين راستا اقدامات بهداشت محيط در اولويت قرار دارد .

تامين آب سالم جهت جلوگيري از بيماريهايي نظير : اسهال ، اسهال خوني و ساير بيماريهاي انگلي الزامي است

ايجاد سرويسهاي بهداشتي مناسب با فاصله كافي از محل اسكان بازماندگان جهت جلوگيري از آلودگي منابع آب و خاك .

جلوگيري ازآلودگي مواد غذايي توسط گرد و خاك ، جلوگيري ازانتقال بيماريهاي انگلي و كاهش آلودگي غذا توسط مگس و ساير حشرات .

ايجاد مكانهاي جمع آوري و دفن زباله .

ايجاد مكانهاي دفن اجساد و لاشه حيوانات .

آموزش مردم بلا ديده جهت استفاده از تاسيسات بهداشتي و رعايت بهداشت فردي.

اقدام به سمپاشي اماكن جهت جلوگيري از پرورش و رشد حشرات موذي و جوندگان .

كنترل ناقلين و جوندگان براي كاهش احتمال بروز اپيدمي بيماريها .

نظر به تغيير و دگرگوني در محيط ، امكان تشديد فعاليت تعدادي از جانوران و بند پايان در منطقه وجود دارد كه در اين خصوص راهكارهايي جهت كنترل ناقلين ارائه ميشود:

كنترل پشه ها و مگسها

بعد از حوادث غير مترقبه و بلاهاي طبيعي تعادل محيط بهم خورده و تغييرات محوطه سبب ازدياد تعداد زيادي از دو بالان مزاحم از جمله پشه ها ميشود . شكستگي لوله ها ، راهيابي جريان آبهاي زير زميني به سطح زمين ، پر شدن گودال ها از آب ، فراهم شدن شرايط مساعد براي زيست و تكثير پشه ها ، در مدت زمان كوتاه سبب ازدياد پشه ها خواهد شد . پشه ها علاوه بر انتقال عوامل بيماريزايي مختلف با گزش خود آسايش و آرامش را از انسانها و ساير موجودات سلب مينمايند .

جهت كنترل پشه ها مواردي كه در شرايط اضطراري توصيه ميشود عبارت است از :

1 – توزيع دور كننده هاي شيميايي در اسرع وقت تا باز ماندگان حادثه را از گزش و مزاحمت حشرات و بند پايان محفوظ بدارد .

2 – توزيع پشه بندهاي آغشته به حشره كش.

3 – اقدامات محيطي برنامه ريزي و ساماندهي دقيق و انجام فعاليتهايي جهت كاهش و تغيير فاكتورهاي محيطي و بحداقل رساندن انتشار ناقلين و تقليل هر چه بيشتر تماس بين انسان ، ناقل و عامل بيماريزا بشرح زير:

1-3 - بازرسي محل اسكان و محيط اطراف براي تعيين محل زاد و ولد پشه ها

2-3 - زهكشي ، پر كردن چاله ها ، تسطيح زمين و تغيير وضع آبهاي جمع شده ، پوشاندن درب ظروف آب

3-3 - نصب تانكرهاي درب دار جهت استفاده مردم و كنترل شير آب و لوله هاي مربوطه جهت كاهش چكه آب

4 – انجام عمليات سمپاشي با استفاده از سموم بهداشتي

كنترل مگسـها

مگسها بعد از بلاهاي طبيعي در محل به وفور يافت ميشوند زيرا شرايط براي تكثير و زاد و ولد آنها فراهم ميباشد . وجود اجساد قربانيان و لاشه حيوانات ، راهيابي فاضلابها به سطوح باز ، تجمع زباله و عدم جمع آوري زباله سبب جلب مگسها مي شوند . مگسها بطور مكانيكي توانايي انتقال عوامل بيماريزا را دارند و در جوامع حادثه ديده سالمونلا ، شيگلا ، اشرشيا را به راحتي منتقل ميكنند .

جهت كنترل مگسها موارد زير توجه ميشود:

1 – استفاده از پشه بند

2 – پوشاندن ظروف و مواد غذايي با استفاده از كيسه هاي نايلون

3 – جمع آوري اجساد قربانيان حادثه و دفن آنها

4 – دفن بهداشتي زباله

5 – اختصاص محلهاي سر بسته جهت دفع فضولات جامد

6 – ايجاد توالتهاي بهداشتي

7 – انجام عمليات سمپاشي با استفاده از سموم بهداشتي و تكرار آنها بعد از 1 هفته

كنترل شپش

شپشها در شرايط غير مترقبه و اضطراري هنگامي كه تعداد زيادي از افراد مجبورند براي مدتي در يك محل غير بهداشتي زندگي كنند به وفور يافت ميشود . شپشها از راه تماس نزديك انتشار مي يابند . شپشها علاوه بر خونخواري مكرر كه باعث آزار ميشود بيماريهايي نظير تب راجعه اپيدميك و تيفوس را نيز منتقل ميكنند و در اين انتقال فقط شپش بدن نقش دارد . شپش سر با خونخواري ايجاد زخم در روي سر و امكان ورود باكتريها را فراهم آورده و ايجاد زخم ميكند .

براي كنترل شپشها در شرايط اضطراري ميتوان از راه كارهاي زير استفاده نمود :

1 - تعويض لباسها و ملحفه ها

2 – شستشو و جوشاندن لباسها در آب 60 درجه به مدت 10 تا 20 دقيقه و يا دماي كمتر و مدت شستشوي بيشتر

3 –در صورت دسترسي به آب استحمام ، شستشوي مكرر سر و بدن

4 – استفاده از گرد حشره كشهاي بهداشتي مانند پرمترين 5/0 -1% جهت مبارزه با شپش بدن و سر

5 – استفاده از شامپو پرمترين 1% جهت كنترل شپش سر

6 – در صورت نداشتن امكانات عدم استفاده از لباسهاي آلوده لااقل براي مدت 10 روز

7 – سمپاشي كمپ يا چادر با استفاده از حشره كشهاي بهداشتي

كنترل هيره (مايت ) مولد بيماري گال

يكي ديگر از بيماريهايي كه در زمانها و در محلهاي خاص بوجود مي آيد بيماري گال است كه توسط يك بند پا (مايت يا هيره ) به نام ساركوپت اسكابيئي ايجاد ميشود . با ورود و فعاليت اين هيره داخل پوست ، در نواحي مخصوص از بدن خارش شديد ايجاد ميشود كه علاوه بر خارش، محل خراشها هم راه ورودي براي باكتريهاي مختلف ميباشد كه عفونت ثانويه پيامد آن است . اين بيماري در جوامعي مشاهده ميشود كه تعداد زيادي از افراد مجبورند با هم در يك محل و تحت شرايط خاص زندگي كنند مانند زلزله ، سيل و ساير بلايا .

جهت درمان بيماري گال

1 – ماليدن كرم يا امولسيون 1% گامكسان بر روي بدن ، استفاده از بنزيل بنزوات 10% . داروهايي نظير ميتيگال نيز در صورت در دسترس بودن توصيه ميشود . يك بار درمان كافيست ولي اگر به ميزان كافي دارو در دسترس باشد 7-2 روز بعد تكرار شود .

2 – جوشاندن ملحفه ها و لباسها (عدم استفاده از ملحفه ها و لباسهاي زير آلوده لااقل براي يك هفته )

3 – سمپاشي كمپ يا چادر با استفاده از حشره كشهاي بهداشتي

كليه افراد اعم از آلوده يا سالم كه در يك محل زندگي ميكنند بايستي در يك زمان از مواد فوق استفاده نمايند تا بيماري كنترل شود .

مبارزه با جوندگان بعد از وقوع بلاياي طبيعي

دگرگوني در طبيعت ، تخريب اماكن ، زير و رو شدن زمين در اثر بلاهاي طبيعي امري اجتناب ناپذير است . در اثر وقوع اين حوادث ، محيط زندگي موجودات كه در حال تعادل طبيعي است بهم ميخورد در نتيجه تعدادي از موجودات كه در شرايط عادي و طبيعي در زير زمين زندگي ميكنند تغيير محيط داده به سطح زمين راه مي يابند و چون همه امكانات در سطح زمين برايشان مهيا ميباشد ، تغيير روش زندگي ميدهند . موشها از جمله حيواناتي هستند كه در اين شرايط به تعداد زياد در محلهاي تخريب شده مشاهده ميشوند . موشها طبق عادت بيولوژي و شرايط زيستي خود براي بدست آوردن مواد غذايي شبها از لانه خود خارج ميشوند ولي بعد از بلاياي طبيعي چون مواد غذايي در دسترس ميباشد براي تغذيه نيازي به زمان ندارند ، در اماكن روزها نيز مشاهده ميشوند .

خطرات ناشي از عدم جمع آوري صحيح و دفع زباله و باز تاب آن در ازدياد جوندگان ، حشرات و حيوانات ديگر بر هيچكس پوشيده نيست . وجود طعمه هاي خشك و مرطوب و پناهگاهها موجب طغيان آنها ميشوند .

موشها از نظر بهداشتي اهميت زيادي دارند و عامل تعدادي از بيماريها مانند لپتوسپيروز (يرقان هموراژيك)،تب ناشي از گاز گرفتگي موشها و در انتقال طاعون و .... نقش دارند.

با توجه به بيولوژي موشها و اينكه سريعا زاد و ولد كرده و جمعيت زيادي را بوجود ميآورند .

براي جلوگيري از بيماريهاي منتقله توسط آنها مبارزه بايستي در اولويت قرار گيرد ، موارد زير توصيه ميشود:

1- احداث كمپ و چادرها در سطوح بالاتر از زمين و دورتراز مناطق حادثه ديده كه ارتباط حيوانات و بند پايان كمتر شود .

2- ئجلوگيري از پراكنده شدن مواد غذايي در محيط و دور كردن مواد غذايي از دسترس موشها

3- دفع و دفن بهداشتي زباله كه تامين كننده غذاي موشها ميباشد

4- دفن اجساد و لاشه حيوانات براي جلوگيري از حمله حيوانات

5- لانه كوبي تا موشهايي كه در زير زمين هستند به راحتي خارج نشوند

6- تعميرلوله هاي آب و پر كردن گودالهاي آب (چون موشها نسبت به كم آبي حساس ميباشند )

7- پوشاندن فاضلاب روها چون پناهگاه موشها ميباشد .

8- بستن درب مخازن آب و ظروف محتوي مواد غذايي چون بيماريهايي مانند يرقان هموراژيك از طريق ادرار و فضله موش آلوده ايجاد ميشود

9- رعايت موازين بهداشت فردي

10- استفاده از طعمه هاي ضد انعقادي پس از جمع آوري زباله ها و انجام بهسازي محيط توصيه ميشود .

سبزي كاري در خانه:

2009-10-20T06:21:00.000-07:00

مقدمه:

امروزه اين مسأله به اثبات رسيده كه بين رژيم غذايي افراد و سلامت آنها رابطه عميقي وجود دارد. سبزي‌ها از نظر دارا بودن انواع ويتامين‌ها، مواد معدني، مواد پروتئيني، مواد قندي و همچنين مقدار قابل توجهي سلولز كه باعث سهولت هضم غذا مي‌شود، نقش بسيار مهمي در تغذيه انسان ايفا مي‌كنند.

وجود حداقل 10 عنصر براي ادامه رشد و نمو بدن ضروري است كه بيشتر اين عناصر در سبزي‌ها يافت مي‌شوند. طي تحقيقات به عمل آمده توسط پزشكان و متخصصان تغذيه اين نتيجه حاصل شده كه بايد سبزيجات و ميوه جات 80درصدو مواد پروتئيني و قندي فقر 20درصد حجم كل غذاي افراد را تشكيل دهد.

بنابراين مي‌توان با اختصاص دادن بخشي از محوطه منزل به احداث باغچه براي سبزيجات هم سبزي تازه و بهداشتي توليد كرد و هم با اين عمل محوطه را از حالت بي‌روحي در آورده و در واقع با ايجاد يك نوع فضاي سبز به زيبايي منزل كمك نمود و در آخر اين كه گامي در جهت خود كفايي خانواده در اين زمينه برداشت.

در اين مقاله، سعي بر اين شده مزايا،‌خواص دارويي،‌ چگونگي مصرف غذايي و طرز كاشت، داشت و برداشت 11 سبزي عمده و مورد مصرف اغلب مردم تشريح گردد تا خواننده بتواند با دريافت اطلاعات لازم به صورت عملي اقدام به كاشت سبزي در منزل خود نمايد

1ـ تربچه

تربچه گياهي يكساله يا دو ساله (در سال دوم توليد بذر مي‌كند) است و جزو سبزي‌هاي فصل خنك مي‌باشد كه حساس به گرما است.

كاشت:

قبل از كاشت بايد زمين را با كود حيواني پوسيده تقويت و زير و رو كرد، كاشت تربچه نياز به زمين پوك و قوي دارد. افزايش آن با بذر است (بذر تربچه گرد و قرمز رنگ است كه تا 5 سال قوه‌ ناميه خود را حفظ مي‌كند) بذر را به صورت دست پاش يا رديفي در رديف‌هايي با فاصله 40-30 سانتي‌متر از هم مي‌كارند. در نواحي گرم، تربچه را از شهريور تا ارديبهشت و در نواحي سردسير از اسفند تا شهريور ماه مي‌كارند.

داشت:

به علت رشد سريع تربچه، لازم است در فصل بهار و تابستان هر 6 روز يك مرتبه زمين را آبياري كرد و در پاييز بايستي مرتباً فاصله رديف‌ها را وجين نمود، در غير اين صورت تربچه‌ها شروع به پوك شدن مي‌كنند و غيرقابل مصرف مي‌شوند.

برداشت:

با توجه به طول رشد كوتاه اين سبزي، حدود 40-20 روز بعد از كاشت بذر مي‌توان اين سبزي را برداشت نمود. تربچه بايد به موقع برداشت شود و اگر در اين مورد تأخير شود مرغوبيت خود را از دست مي‌دهد.

چگونگي مصرف غذايي:

از برگ و ريشه آن به عنوان سبزي خوردني به صورت خام استفاده مي‌شود. از تربچه در تهيه سالاد نيز استفاده مي‌گردد.

خواص درماني:

تربچه مقدار زيادي ويتامين A، B ، C دارد خوردن

ترب بعد از ناهار و شام باعث هضم غذا مي‌شود زيرا عمل روده‌ها را آسان مي‌كند، همچنين براي اين از بين بردن سنگ كليه مؤثر است. خوردن ترب براي افراد چاق مفيد و براي افراد كه پس از خوردن تخم مرغ احساس سنگيني مي‌كنند خوردن ترب توصيه مي‌شود.

خصوصیات گندم

2009-10-18T05:24:00.000-07:00

گندم ، گل آذین سنبله‌ای دارد. از هر گره آن معمولا یک سنبلچه متشکل از دو گلوم و سه گلچه بوجود می‌آید. گاهی تعداد گلچه‌ها به 9 هم می‌رسد. دانه گندم بین دو پوشش قاشق مانند به نامهای پوشک بیرونی (لما) و پوشک درونی (پائولا) قرار گرفته است. برگهای گندم مانند برگهای سایر غلات (به جز ذرت و ارزن) ، نازک و کم عرض بوده و زبانه‌های کوچکی دارند.
میوه گندم
میوه گندم با توجه به گونه آن ، 3 تا 10 میلیمتر طول و 3 تا 5 میلیمتر هم قطر دارد و شامل بخشهای زیر است.
* گیاهک: یا رویان که تقریبا 5/2 درصد وزن دانه را تشکیل می‌دهد و سرشار از پروتئین و چربی است که این بخش را معمولا در تهیه آرد گندم جدا می‌کنند.
* سبوس: همان پوسته دانه است و تقریبا 14 درصد از وزن دانه را تشکیل می‌دهد. سبوس را هم همچون گیاهک در مرحله آرد سازی از دانه جدا می‌کنند و معمولا برای خوراک دام مورد استفاده قرار می‌گیرد.
* آندوسپرم: حاوی مواد نشاسته‌ای دانه گندم است و تقریبا 83 تا 87 درصد از کل دانه را شامل می‌شود. آندوسپرم دارای دانه‌های نشاسته‌ای و مواد پروتئینی می‌باشد که دانه‌های نشاسته آن بوسیله گلوتن که یکی از پروتئینهای موجود در دانه است، بهم چسبیده‌اند. میزان گلوتن موجود در دانه بر حسب نوع و نژاد گندم تفاوت می‌کند.
همین میزان گلوتن گندم است که مرغوبیت آن را تعیین می‌نماید. گندمهای قرمز سخت بهاره و پاییزه گلوتن بیشتری دارند و به همین دلیل ، ارزش تهیه نان از آنها بیشتر است. چون خمیر حاصل از آردی که از لحاظ گلوتن غنی است، به دلیل داشتن حالت کشدار ، قادر است که گازهای ناشی از تخمیر را بیشتر در خود نگهدارد و برای همین ، خمیر بهتر ورآمده و حجمش بیشتر می‌گردد.
آب و هوای مناسب برای رشد گندم
شرایط ایده‌آل برای رشد گندم ، آب و هوای خنک در دوره رشد رویشی ، آب و هوای معتدل در دوران تشکیل دانه و آب و هوای گرم و خشک در زمان برداشت محصول می‌باشد. بنابراین در مناطقی که زمستانهای سخت دارند، کشت گندم با مشکلاتی از قبیل سرما‌زدگی زمستانی مواجه می‌شود. البته باید بدانیم که گندم در برابر خشکی مقاومت چندانی ندارد و نمی‌تواند به مدت طولانی ، خشکی و کم آبی را تحمل نماید. اما قادر است خود را با شرایط خشک تا حدی تطبیق داده و با تشکیل یاخته‌های کوچکتر که در نهایت سبب تشکیل برگهای کوچک شده و در نتیجه روزنه‌ها کوچکتر می‌شود، سطح تعریق را کاهش دهد و از اثرات سوء کم آبی تا حدی محفوظ بماند.
انواع گندم
معمولا گندمها را به دو دسته کلی گندم بهاره و گندم پاییزه تقسیم بندی می‌کنند. این دو نوع علاوه بر آن که دانه‌هایشان از نظر رنگ ، بافت ، شکل و ... باهم فرق دارد شرایط رشد و نمو آنها نیز باهم تفاوت می‌کند. این دو نوع گندم را در دو زمان مختلف در سال کشت می‌نمایند. دانه گندم ، دارای شیاری است که در طول دانه قرار می‌گیرد. عمق این شیار در گندمهای پاییزه زیاد و در گندمهای بهاره کم است. طرفین این شیار در گندمهای بهاره گرد و در گندمهای پاییزه گوشه‌دار می‌باشد.
گندم بهاره
در اوایل بهار کاشته می‌شود. پس از جوانه زدن ، گیاه جوان در بهار و اوایل تابستان رشد نموده و محصول آن را تا اواخر تابستان برداشت می‌کنند. گندم بهاره را معمولا در نواحیی کشت می‌کنند که گندم پاییزه نمی‌تواند در برابر سرمای سخت زمستانی آن مناطق ، مقاومت نماید. البته میزان محصول‌دهی گندم پاییزه از بهاره بیشتر است. معمولا پس از تهیه بذر و زمانی که دمای خاک به یک درجه سانتیگراد بالای صفر رسید، گندم بهاره را می‌کارند.
اگر شرایط آب و هوایی اجازه دهد می‌توان گندم را زودتر هم کاشت تا دوره رشد آن طولانی‌تر شده و میزان محصول دهی آن بیشتر شود. گندم بهاره برای آن که به مرحله گلدهی برسد، باید به مدت طولانی در معرض هوای سرد قرار گیرد. اگر گندم پاییزه را در بهار بکارند، چون دوره سرما را پشت سر نمی‌گذارد، نمی‌تواند گل آذین خوبی تشکیل دهد.
گندم پاییزه
این نوع گندم در نیم کره شمالی ، در فصل پاییز موقعی که دمای خاک از 13 درجه سانتیگراد کمتر باشد کشت می شود. ابتدا بذر گندم پاییزه جوانه می‌زند. سپس در فصل زمستان ، گیاه به صورت گیاه جوان کوچکی باقی می‌ماند و با آغاز فصل بهار ، مجددا رشد و نمو خود را آغاز می‌کند. معمولا در یکی از ماههای خرداد ، تیر یا نهایتا مرداد ، دانه می‌رسد و آماده برداشت می‌شود. گندمهای پاییزه به نسبت گندمهای بهاره ریشه‌های عمیق‌تر و پرپشت‌تری دارند که تا 200 سانتیمتر در خاک نفوذ می‌کنند. این امر ناشی از آن است که گندمهای پاییزه فصل رشد طولانی‌تری دارند.
شرایط مناسب برای رشد گندم
خاک شنی و رسی عمیق با زهکشی خوب ، برای رشد گندم مناسب است. اصولا میزان عملکرد گندم در شرایط دیم (آبیاری با باران) ، در خاکهای ریز بافت بیشتر است. چون این قبیل خاکها قادرند آب را بهتر و به مدت طولانی‌تر در خود نگهدارند. اما در شرایط آبی (که کشاورز خود گیاه را آبیاری می‌کند) ، معمولا گندم زیاد تحت تأثیر بافت خاک خود قرار نمی‌گیرد. گندم هم مانند سایر گیاهان نمی‌تواند در خاک خشک جوانه بزند.
گندم بهاره به دلیل ذخیره شدن رطوبت زمستانی در خاک ، همواره رطوبت مورد نیاز خود را دارد. اما رطوبت خاک گندمهای پاییزه معمولا فرایند جوانه‌زنی را با مشکل مواجه می‌نماید. اگر برای جوانه زنی یا رشد اولیه جوانه ، خاک رطوبت کافی نداشته باشد بذرها ممکن است بپوسند یا در معرض صدمات ناشی از سرما قرار گیرند.
آفات و بیماریهای گیاه گندم
زنگ گندم
زنگ گندم را ، قارچی به نام Puccinia ایجاد می‌کند. مهم ترین بیماری گندم به شمار می‌رود که شامل زنگ ساقه ، زنگ برگ ، زنگ خطی و زنگ نواری می‌شود. شرایط محیطی مساعد برای ایجاد این نوع آفت ، آب و هوای گرم تا گرم مرطوب می‌باشد. تشکیل حفره‌های قرمز یا سیاه که حاوی اسپورهای تولید مثل در سطح ساقه ، برگ ، غلاف و ... از علائم این بیماری می‌باشند. این قارچها از کارآیی گیاه در مصرف آب می‌کاهند، بافتهای گیاه را تخریب می‌کنند و تعداد دانه‌های موجود در سنبله را مانند زمانی که گیاه به کمبود آب دچار شده، کاهش می‌دهند.
سیاهک گندم
سیاهک گندم یکی از بیماریهای قارچی گندم است که می‌تواند به صورت سیاهک آشکار ، سیاهک برگ ، سیاهک پنهان معمولی و ... ظاهر گردد. سیاهک پنهان ، مهم‌ترین و رایج‌ترین و در عین حال ، مخرب‌ترین نوع سیاهک است که خسارت زیادی مخصوصا به گندم پاییزه وارد می‌آورد.
پوسیدگی جوانه و ریشه
بیماریهایی هستند که قارچها آنها را بوجود می‌آورند. این بیماریها هم خسارات زیادی را به محصول گندم وارد می کنند. در گذشته ، ضدعفونی نمودن بذر با ترکیبات جیوه‌ای تا حدی از این بیماریها جلوگیری می‌نمود. اما امروزه اغلب از کاربامات و هگزا کلرو بنزن برای نابودی این بیماریها استفاده می‌کنند.
زمان برداشت محصول
زمان برداشت گندم تحت تأثیر عواملی از جمله بارندگی ، رطوبت نسبی ، دمای هوا و همچنین رسیدن دانه قرار می‌گیرد. برداشت گندم در ایران از اوایل بهار (در مناطق گرمسیری) آغاز شده و تا اواخر تابستان (در مناطق سردسیری) ادامه دارد. امروزه در سراسر جهان از وسایل مکانیکی خاصی برای برداشت گندم استفاده می‌نمایند، ولی هنوز هم گندم به طریق سنتی که کند و پر هزینه است، برداشت می‌شود. در روش سنتی ، بوته‌های گندم را از فاصله چند سانتی سطح خاک ، درو نموده و به صورت دسته‌های کوچک درمی‌آورند. سپس این دسته‌ها را به خرمنگاه منتقل نموده و طی مراحل خاصی می‌کوبند. زمان صحیح برداشت گندم ، وقتی است که رطوبت دانه بین 14 تا 16 درصد باشد.
موارد مصرف گندم مواد مغذی آن
برخلاف سایر غلات ، گندم را می‌توان از طرق مختلف از جمله در تهیه نان ، بیسکویت ، شیرینی ، کیک ، اسپاگتی ، ماکارونی و... مورد مصرف قرار داد. از گندم در صنایع کاغذ سازی، چسب سازی و همچنین در تهیه پودرهای لباسشویی هم استفاده می‌گردد. از سبوس و کاه آن نیز به عنوان خوراک دام استفاده می‌کنند. انواع مختلف گندم برای مصارف مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. مثلا گندمهای نرم بهاره یا پاییزه برای مصرف در صنایع بیسکویت سازی ، شیرینی‌پزی و کیک‌پزی مناسبند. در حالی که از گندمهای سخت پاییزه و بهاره در نانوایی استفاده بیشتری دارند